เพื่อหาหยางยู่เทียน ! “ความยินดีปรากฏขึ้นบนใบหน้าของหยุนเทียน “อย่าเพิ่งรีบร้อนไปเลย ท่านคารา ลี่เว่ย แม้ว่าข้าจะไม่เคยเห็นความแข็งแกร่งของหยางยู่เทียนด้วยตาของตัวเอง แต่ข้าก็รู้ว่าเขานั้นแข็งแกร่งมากและยังมีเกราะที่ทรงพลังอีก คงไม่ง่ายที่จะจัดการเขา แม้ว่าข้าจะมั่นใจว่าเราจะสามารถจัดการกับเขาได้ด้วยกลุ่มนี้ แต่กำลังของเราก็จะลดลงไปอย่างมาก และเราอาจจะเสียเปรียบจากกลุ่มอื่นได้ ดังนั้นรออีกสักสองสามวัน ข้าจะตามผู้ช่วยคนอื่น ๆ มา”หลังจากล่ำรากับคารา ลี่เว่ย หยุนเทียนก็จากไป เขาบินไปบนท้องฟ้าด้วยเมฆขาวและจี้โบราณก็ออกมาปรากฏบนมือของเขา ความคิดของเขาถูกส่งออกจากระหว่างคิ้วของเขาไปที่ชิ้นจี้นั้น เขาใช้วิธีพิเศษในการติดต่อกับคนอื่น ๆหลังจากนั้น ความคิดคล้าย ๆ กันก็ออกมาจากจี้และพุ่งเข้าไปที่ระหว่างคิ้วของหยุนเทียน เขาเก็บจี้ เปลี่ยนทิศทาง และพุ่งออกไปทันที
เจี้ยนเฉินยืนอยู่ที่ฝั่งของทะเลสาบกว้างใหญ่พร้อมกับเสือขาวที่อยู่ในมือของเขา ในโลกที่เงียบสงัด สิ่งที่เขาได้ยินก็มีเพียงเสียงของน้ำที่ไหลรินเรื่อย ๆ
เจี้ยนเฉินเงยหน้าขึ้นแล้วมองไปรอบ ๆ ความสงสัยอย่างมากปรากฏขึ้นในตาของเขาและเขาก็พึมพำกับตัวเอง “นี่เป็นมิติภายในวัตถุเซียนเช่นนั้นหรือ ? มันช่างต่างจากโลกข้างนอกเสียจริง ๆ เพราะว่ามันมีพลังเซียนธาตุแสงหนาแน่นกว่าที่เมืองแห่งเทพเจ้าหลายเท่านัก”
มิติภายในวัตถุเซียนนั้นมีภูเขาและแม่น้ำ และดูเ
