สายตาของเขาจ้องไปที่เกราะสีทองที่อยู่บนตัวเจี้ยนเฉิน เผยให้เห็นแววตาแปลก ๆ ในดวงตาของเขา นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นสมบัติที่สามารถป้องกันการโจมตีจากเซียนผู้คุมกฎและไม่มีริ้วรอยขีดข่วนใด ๆเลยได้
หลังจากที่ทุกคนกลับมาที่จุดนี้แล้ว หนึ่งในนักฆ่าทั้งสี่คนนั้นถูกสังหาร แต่ที่เหลือหนีรอดไปได้
หัวหน้าตระกูลของทั้งแปดตระกูลทั้งหมดมองไปที่เจี้ยนเฉิน สายตาที่พวกเขามองไปนั้นยากที่จะอธิบายได้ หลังจากนั้นไม่นาน ชายชราในชุดสีแดงเพลิงก็พูดกับเจี้ยนเฉิน “นี่ต้องเป็นน้องหยางยู่เทียนแน่ น้องหยางยู่เทียนที่ได้รับการโจมตีจากเซียนผู้คุมกฎและไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรเลย นี่ทำให้พวกเราประหลาดใจกันจริง ๆ แต่เท่าที่ข้าดูแล้ว มันน่าจะเป็นเพราะเกราะทองตัวนี้ ข้าสงสัยจริงจริงว่าเกราะทองที่น้องเจี้ยนเฉินใส่อยู่นี้มันคืออะไร ถึงได้มีความสามารถในด้านการป้องกันถึงขนาดนี้ มันเป็นครั้งแรกที่ข้าเห็นอะไรแบบนี้”
“นี่เป็นสิ่งที่ผู้เยาว์ได้มาด้วยโชค สำหรับข้อมูลเกี่ยวกับเกราะทองนี้นั้น ผู้เยาว์ไม่รู้เรื่องอะไรเลย” เจี้ยนเฉินกล่าวอย่างสงบและไม่ได้เปิดเผยข้อมูลอะไรมากนัก
ในขณะที่คนจากตระกูลทั้งแปดกำลังต้องการที่จะตั้งคำถามต่อ เสียงของท่านประธานก็ได้ดังขึ้นมา “หยางยู่เทียน เจ้าที่ได้รับสมบัตินั้นมาช่างเป็นเพราะโชคของเจ้า โชคดีจริง ๆ ที่มีสมบัตินั้นที่ปกป้องเจ้าไว้ในวันนี้ ไม่อย่างนั้นเจ้าคงจะตกอยู่ในอันตรายเป็นแน่ แม้ว่าข้าจะ
