จัดการให้มีคนมาคุ้มครองเจ้าอย่างลับ ๆ แล้ว แต่ข้าก็ไม่คิดเลยว่าองค์กรลอบสังหารทั้งสองนั้นจะส่งเซียนผู้คุมกฎมาถึง 4 คนเพื่อมาซุ่มโจมตีเจ้าในเวลาพร้อม ๆ กัน ซึ่งมันเกือบทำให้เจ้าเสร็จพวกมัน ตอนนี้เรื่องก็จบลงแล้ว กลับไปที่สำนักงานใหญ่กับข้า”
ท่านประธานไม่ได้สนใจหัวหน้าตระกูลของตระกูลทั้งแปดและพาเจี้ยนเฉินพร้อมทั้งหยางหลิงที่บาดเจ็บหนักกลับไปที่สำนักงานใหญ่
หลังจากที่พวกเขาจากไปแล้ว ท่าทีของหัวหน้าตระกูลของตระกูลทั้งแปดก็เริ่มค่อนข้างเคร่งขรึม
“ใครจะไปคิดล่ะว่าหยางยู่เทียนจะมีสมบัติที่ใช้ป้องกันตัวได้ ซึ่งทำให้เขาป้องกันการโจมตีจากเซียนผู้คุมกฎและไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรเลยได้ ด้วยสมบัติแบบนั้น มันคงค่อนข้างยากสำหรับคนของนิกายใต้พิภพและหอยามะที่จะสังหารเขา” ชายวัยกลางคนพูดเสียงทุ้ม
“จากนักฆ่าที่เป็นเซียนผู้คุมกฎทั้งสี่คนของทั้งสององค์กรนั้น หนึ่งในนั้นได้ถูกฆ่าและที่เหลืออีก 3 คนได้รับบาดเจ็บ ด้วยทิศทางที่พวกเขาทำในตอนนี้ พวกเขาคงจะยังไม่เคลื่อนไหวอะไร พวกเราควรจะบอกพวกเขาเกี่ยวกับเรื่องที่หยางยู่เทียนมีสมบัติป้องกันตัวและให้เขาหาวิธีใหม่” ชายชราในชุดแดงพูดอย่างสงบ แต่ลึก ๆ ลงไป ในตาของเขานั้นซ่อนไว้ด้วยความโลภ
“เกราะสีทองนั้นบนร่างของเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงระดับ 6 สามารถต้านทานการโจมตีจากเซียนผู้คุมกฎได้และไม่ได้รับบาดเจ็บใด ๆ เลย ถ้าข้าได้สมบัตินั้นมา มันยิ่งจะไม่ทำให้ข้ายอดเยี่ยมกว่าน
