ใช้เวลาทั้งหมดในการหลับและไม่ได้ตื่นขึ้นมาเลย อย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินก็รู้สึกได้ว่าพลังงานในร่างกายของเสือขาวนั้นเริ่มบริสุทธิ์มากขึ้นเรื่อย ๆ ทีละนิดวันนี้ เจี้ยนเฉินนั่งอยู่ที่เตียงและทำความเข้าใจเกี่ยวกับทักษะธาตุแสงอยู่ เขาลืมตาขึ้นอย่างช้า ๆ และหงายมือขึ้นมา จี้หยกโบราณก็ปรากฏขึ้นมา ความคิดอ่อน ๆ ก็ถูกส่งออกมาจากจี้และเข้าไปที่ระหว่างคิ้วของเจี้ยนเฉินเจี้ยนเฉินนิ่งอยู่สักพัก ก่อนที่จะเก็บจี้หยกนั่นและออกจากห้องไป เขาเดินไป 2-3 เมตรและมาถึงห้องที่ท่านประธานพักผ่อน ทันทีที่เขาเข้าไป เขาก็พบกับชายวัยกลางคนที่ดูเหมือนจะมีอายุสี่สิบกว่าปีกำลังนั่งอยู่ที่เก้าอี้อย่างน่าสุภาพอ่อนน้อม ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ท่านประธานนั้นกำลังนั่งอยู่ตรงข้างกับเขา“หยางยู่เทียน ขอคารวะท่านอาจารย์ ! ” เจี้ยนเฉินโค้งคำนับให้ท่านประธานท่านประธานวางถ้วยชาของเขาลงอย่างอ่อนโยนและมองไปที่เจี้ยนเฉินพร้อมรอยยิ้ม “หยางยู่เทียน นี่คือศิษย์พี่ของเจ้า หยุนเทียน เขาเก็บตัวมามากกว่าทศวรรษและพึ่งออกมาเมื่อวานนี้เอง ทำไมเจ้าไม่ทักทายศิษย์พี่ล่ะ ? “เจี้ยนเฉินรับมองไปที่หยุนเทียนและป้องมือทำความเคารพ “หยางยู่เทียนขอคารวะศิษย์พี่หยุนเทียน ! “หยุนเทียนเงยหน้าขึ้นมองเจี้ยนเฉินและรอยยิ้มที่อบอุ่นก็ปรากฎขึ้นที่ใบหน้าของเขา “นี่คงจะเป็นศิษย์คนใหม่ของท่านอาจารย์ใช่หรือไม่ ? คนที่สำเร็จระดับ 6 ด้วยอายุที่ยังน้อย ไม่เลวเลย ดีกว่าข้าม
