ตาของเจี้ยนเฉินก็เกิดความลังเลขึ้นมาในตอนนี้ รถม้าของเจี้ยนเฉินอยู่ข้างในก็เริ่มสั่นอย่างรุนแรง มันเริ่มที่จะลดความเร็วลงจากความเร็วดั้งเดิม ในขณะที่เกิดเสียงดังโกลาหลจากด้านนอกหลังจากนั้นไม่นานหยางหลิงที่กำลังพักผ่อนและนั่งอยู่ข้าง ๆ เจี้ยนเฉินก็ลืมตาขึ้นมาอย่างทันทีทันใด เขาออกจากรถม้าไป ในขณะที่เจี้ยนเฉินยังนั่งอยู่ในรถม้า เขาสังเกตดูเหตุการณ์ด้านนอกได้อย่างชัดเจนจากพลังของเขาในตอนนี้นั้น หยางหลิงได้เข้ามาที่รถม้าอีกครั้ง เขาพูด “อาจารย์หยางยู่เทียน รถม้าวิ่งเร็วเกินไปและเกิดอุบัติเหตุขึ้น มีเด็กถูกชน”“พวกเราออกไปดูกันเถอะ ! ” เจี้ยนเฉินพูดอย่างไร้อารมณ์ หลังจากนั้น เขาก็ออกไปจากรถม้าพร้อมกับหยางหลิง เขาเห็นเด็กหญิงตัวเล็กผอมแห้งอายุประมาณ 11-12 ปีเป็นลมอยู่ที่พื้น หน้าผากของนางเป็นแผลและเลือดสดสดก็ไหลอาบทั่วหน้า นางสวมใส่เสื้อราคาถูกและเป็นได้ชัดว่าไม่ใช่คนที่มั่งคั่งข้าง ๆ เด็กหญิงนั้นมีหญิงวัยกลางคนหน้าตาธรรมดาในชุดทั่วไปกำลังร้องออกมาเสียงดัง “ลูกสาวข้า ลูกสาวข้า ลูกสาวข้าต้องไม่เป็นอะไร ข้ามีเจ้าเพียงคนเดียว ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเจ้าแล้ว ข้าจะมีชีวิตอยู่ต่อไปอย่างไร…”เมื่อเห็นดังนั้น เจี้ยนเฉินก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาจ้องไปที่คนขับรถม้าด้วยสายตาตำหนิและพูดว่า “ทำไมเจ้าทำอย่างนี้ ? “ชายชราที่ขับรถม้าหน้าซีดเล็กน้อยและพูดด้วยเสียงสั่นเทา “ท่านเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงที่เคารพ เด็กห
