ญิงผู้นี้ซุกซนและวิ่งพรวดพราดออกมาที่กลางถนน”“ท่าน กรุณาช่วยเด็กหญิงตัวน้อยนี้ด้วย”“เด็กหญิงน้อยนี้น่าสงสารมาก ท่านจะดูนางตายเฉย ๆ ไม่ได้…”“เด็กหญิงนี้ถูกรถม้าของท่านชน ท่านต้องช่วยนาง..”..มีคนที่ผ่านไปผ่านมาจำนวนมากบนถนน ในไม่ช้า หลายคนก็ได้มารวมตัวรอบ ๆ ทั้งหมดกำลังพูดกับเจี้ยนเฉินในตอนนี้ แม่ของเด็กหญิงกำลังอยู่ที่พื้นและคุกเข่าคำนับกับพื้นและอ้อนวอนกับเจี้ยนเฉิน นางพูด “ท่าน ข้ามีลูกสาวเพียงคนเดียว นางเป็นสายเลือดของข้า ข้าวิงวอนท่าน ได้โปรดช่วยลูกสาวข้าด้วย ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับลูกสาวข้า ข้าก็ไม่อยากที่จะมีชีวิตอีกต่อไป..”เจี้ยนเฉินดึงหญิงคนนั้นที่คุกเข่าอยู่ขึ้นมาและพูดอย่างอ่อนโยน “แม่นาง อย่ากังวลไปเลย ข้าจะช่วยลูกสาวของเจ้าแน่นอน” เมื่อพูดจบ เจี้ยนเฉินก็คุกเข่าไปทางเด็กหญิงที่หมดสติ เลือดของนางกำลังไหลออกจากศีรษะ ซึ่งทำให้เกิดแอ่งเล็ก ๆ บนพื้นเจี้ยนเฉินจ้องไปที่แผลที่หน้าผากของนางที่ได้รับบาดเจ็บสักครู่ ในขณะที่สายตาของเขามีประกายแสงแวบออกมาอย่างไม่สามารถอธิบายได้ หลังจากนั้น เขาก็ยกมือขวาของเขาขึ้นช้า ๆ และลูกบอลพลังเซียนธาตุแสงก็มารวบรวมที่มือนั้น พลังเซียนธาตุแสงนี้ไม่ได้นุ่มนวล แต่มันมีความเฉียบคมซึ่งสามารถรู้สึกได้ต่อหน้าเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงด้วยกันเท่านั้นในตอนนั้นเอง บางอย่างก็เกิดเปลี่ยนแปลง แม่ของเด็กหญิงได้ยกมือซ้ายของนางขึ้นมาและวางมันไปที่แผ่นหลังของเจี้ยนเฉิน
