ทันใดนั้น พลังปราณที่เยือกเย็นก็ไหลออกมาอย่างรุนแรงจากผ่ามือของหญิงนั้นเข้าไปที่ร่างกายของเจี้ยนเฉิน ในเวลาเดียวกันนั้น กริชก็ได้ปรากฏขึ้นที่มือขวาของหญิงนั้นอย่างไร้เสียงและฟันไปที่คอของเจี้ยนเฉินด้วยความเร็วแสงทุกอย่างเกิดขึ้นในพริบตาโดยไม่มีสัญญาณเตือน มันทำให้คนที่กำลังยืนดูอยู่รอบ ๆ งงงวย“ระวัง ! ” ม่านตาของหยางหลิงหดตัวและตาของเขาถลึงออกมา เขาตะโกนดังเพื่อเตือนเจี้ยนเฉินและพุ่งไปที่หญิงคนนั้นด้วยความเร็วดุจสายฟ้าแม้ว่าหยางหลิงจะเป็นถึงเซียนสวรรค์ แต่หญิงคนนั้นก็อยู่ใกล้กับเจี้ยนเฉินมากเกินไป อีกทั้งนางยังโจมตีได้เร็วมาก ดังนั้นหยางหลิงจึงไม่สามารถที่จะไปช่วยได้ทันเวลาเมื่อหญิงคนนั้นกำลังจะตัดไปที่คอของเจี้ยนเฉินด้วยกริชของนาง ก็ได้มีแสงแวบตรงเข้าไปที่หว่างคิ้วของหญิงนั้นด้วยความเร็วมากกว่าความเร็วของกริชของนางหลายเท่า มันคือพลังเซียนธาตุแสงที่เจี้ยนเฉินรวบรวมไว้ที่มือ ซึ่งเปลี่ยนไปเป็นบอลแสงเล็กขนาดเท่าเม็ดฝนและถูกยิงออกไปในทันทีกริชนั้นหยุดอยู่ห่างประมาณ 3 เมตรจากคอของเจี้ยนเฉิน ระหว่างคิ้วของหญิงนั้น มีรูขนาดใหญ่ปรากฎอยู่ในตอนนี้ หยางหลิงได้มาถึงแล้ว เขากระแทกฝ่ามือที่ห่อหุ้มไปด้วยพลังเซียนที่ทรงพลังอย่างไม่ปราณีไปที่หลังของหญิงนั้น หญิงผู้นั้นถูกกระแทกลอยไปไกลในขณะเดียวกัน เด็กหญิงที่ไม่ได้สติอยู่ที่พื้นก็ลืมตาขึ้นทันที นางอ้าปากเล็ก ๆ ของนางออกเล็กน้อย และอาวุธแหลมขนาดเท่
