สดงความเคารพอย่างมาก เขาก้มลงต่ำต่อหน้าผู้อาวุโสสูงสุดอีกครั้ง ก่อนที่จะถอยไปอย่างนุ่มนวล
หลังจากที่หัวหน้าตระกูลออกไป ผู้อาวุโสสูงสุดก็เงยหน้าขึ้น สายตาของเขาหยุดไปที่เจี้ยนเฉินและเขาก็พูดด้วยน้ำเสียงที่น่าเบื่อ “เจ้าคือหยางยู่เทียนใช่หรือไม่ ? “
เจี้ยนเฉินประสานมือ แต่ตอนที่เขากำลังจะพูดออกไป ท่าทีของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน ผู้อาวุโสสูงสุดเริ่มปล่อยพลังที่มองไม่เห็นออกมาเหมือนภูเขา ซึ่งมันกำลังกดเจี้ยนเฉินลง มันทำให้เขาเคลื่อนไหวไม่ได้และแม้แต่ขาสองข้างของเขาก็เริ่มหย่อนลง กดดันให้เขาต้องคุกเข่าลงไปที่พื้น
“เจ้าไม่มีสิทธิ์ที่จะทำให้ข้าคุกเข่าได้ ! ” ไฟแห่งโทสะระเบิดขึ้นในใจของเจี้ยนเฉิน ในตอนนั้นเอง สายตาของเขาเริ่มแหลมคมขึ้นและแสงก็ได้ประทุขึ้นในนัยน์ตาของเขา พลังเซียนธาตุแสงรอบ ๆ ได้รวมมาที่เขาอย่างรวดเร็วและขึ้นรูปเป็นเกราะที่ปกคลุมทั่วร่างกายของเขาด้วยความเร็วแสง มันเปล่งแสงสีขาวสว่างจ้า และกำลังต่อต้านแรงกดดันที่หนักหน่วงนั้น
ด้วยการรวมตัวของเกราะพลังเซียนธาตุแสงนั้น ความกดดันที่ตัวของเจี้ยนเฉินก็ลดลงไปอย่างมาก ขาที่หย่อนตัวของเขาก็เริ่มกลับมาเหยียดตรงและสายตาของเขาที่มองไปที่ผู้อาวุโสสูงสุดก็ดูเหมือนมองศัตรูมากขึ้น
“ท่านผู้อาวุโสสูงสุดนี้น่าจะเป็นเซียนผู้คุมกฎชั้นสวรรค์ที่ 6 เป็นอย่างน้อย” เจี้ยนเฉินคิดกับตัวเอง แต่อย่างไรก็ตามเขาก็ไม่ได้รู้สึกกลัวเลยแม้แต่น้อย
สายตาของ
