ผู้อาวุโสสูงสุดเต็มไปด้วยความสนใจ สายตาที่เขามองไปที่เจี้ยนเฉินในตอนนี้บอกเป็นนัยถึงความชื่นชม และพลังที่มองไม่เห็นที่ออกมาจากเขาก็ได้พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว
เจี้ยนเฉินเริ่มตัวสั่นอย่างรุนแรง ขาของเขาที่กลับมาเหยียดตรงก็หย่อนลงอีกครั้ง ในตอนนั้นเอง เขารู้สึกเหมือนสิ่งที่อยู่เหนือเขานั้นไม่ใช่ภูเขาธรรมดา แต่เป็นภูเขาโลหะ ภูเขาที่เป็นโลหะทั้งลูก
กร็อบ !
เสียงร้าวเกิดขึ้นที่เกราะพลังเซียนธาตุแสงของเจี้ยนเฉิน หลังจากนั้นไม่นาน รอยแตกก็เริ่มลุกลามและปกคลุมไปทั่วทุกนิ้วของเกราะในไม่ช้าก่อนที่จะแตกออกกลายเป็นฝุ่นและสลายหายไป
เจี้ยนเฉินขบกรามแน่น และบังคับพลังบรรพกาลทั้งหมดในร่างเขาให้กลับไปสู่ตันเถียนเพื่อปกปิดมันไว้ ในตอนนี้เอง มันง่ายมากที่เขาจะเปิดเผยตนเองในฐานะนักสู้ แต่เพื่อป้องกันอุบัติเหตุที่อาจจะเกิดขึ้น เขาก็หยุดความคิดที่จะใช้ร่างบรรพกาลที่จะต่อต้านมัน
“การป้องกันของเทพเจ้า ! ” เจี้ยนเฉินตะโกนออกมาด้วยเสียงทุ้มและร่ายทักษะป้องกันเพียงหนึ่งเดียวจากสามสุดยอดทักษะธาตุแสง ทันใดนั้นเอง พลังเซียนธาตุแสงรอบ ๆ ก็ได้มารวมที่เจี้ยนเฉินด้วยความเร็วที่เหลือเชื่อ แม้ว่าผู้อาวุโสสูงสุดจะยับยั้งการเคลื่อนไหวของเจี้ยนเฉินได้ แต่เขาก็ไม่สามารถหยุดไม่ให้เจี้ยนเฉินร่ายทักษะธาตุแสงได้ เพราะพลังเซียนธาตุแสงไม่ใช่อะไรที่นักสู้จะควบคุมได้
“การป้องกันของเทพเจ้า ? ใครจะไปคิดล่ะว่าเจ้าจะใช้ได้แม้แต่ทักษะ
