มที่ชั่วร้ายด้วยการทำสิ่งแบบนี้หรือ”
ราชาพยัคฆ์จ้องอย่างเยือกเย็นไปที่บัณฑิตวัยกลางคนและพูดอย่างไร้อารมณ์ “เปิงคิง พวกเราเผ่าพันธุ์สัตว์อสูร ต้องการการคงอยู่ของท่านผู้ปกครองเท่านั้นเพื่อความเจริญรุ่งเรือง ในตอนนี้มันไม่เหมือนกับครั้งโบราณกาลแล้วที่จะมีจอมยุทธอยู่เป็นจำนวนมาก ต่อหน้าพวกเรา ทวีปสัตว์เทวะนั้น ทวีปเทียนหยวนก็อ่อนแอเกินไปที่จะสู้กับพวกเรา”
“ราชาพยัคฆ์ เจ้าต้องไม่ดูถูกจอมยุทธของทวีปเทียนหยวน ในทวีปนั้น ยังมีมนุษย์ที่สามารถประมือกับท่านผู้ปกครองได้อยู่” บัณฑิตกล่าว
ราชาพยัคฆ์เย้ยและแสดงสายตาเหยียดหยาม “เจ้ากำลังพูดถึงคนทรยศของอารามจิตพิสุทธิ์ คนที่ใช้เวลาของเขาในอารมณ์ทั้งเจ็ดและกิเลสทั้งหกงั้นหรือ ? เขาจะไปเป็นคู่ต่อสู้ของผู้ปกครองได้อย่างไรกัน ? “
“ราชาพยัคฆ์ มันมีข่าวที่ว่าพยัคฆ์ปีกเทวะนั้นถูกรับไว้โดยหัวหน้าของตระกูลเปิงของข้าที่ทวีปสัตว์เทวะ มันยังพอมีเวลาหากเจ้าจะเปลี่ยนใจ” บัณฑิตกล่าว
“ดูเหมือนว่าตระกูลเปิงของเจ้าจะเลือกที่จะยืนอยู่ข้างพยัคฆ์ปีกเทวะสินะ ข้าต้องโน้มน้าวเจ้า มันยังมีเวลาที่เจ้าจะเปลี่ยนใจนะ ไม่อย่างนั้น เมื่อท่านผู้ปกครองได้พยัคฆ์ปีกเทวะไปแล้ว ตระกูลเปิงของเจ้าจะต้องประสบหายนะเป็นแน่ ! ” ราชาพยัคฆ์ตอบกลับอย่างเย็นชา
เมื่อได้ยินเช่นนั้น บัณฑิตก็ถอนหายใจเบา ๆ เขาไม่ได้พูดอะไรต่อและร่างของเขาก็หายไปช้า ๆ จากห้องนั้น
..
ในจักรวรรดิศักดิ์สิทธิ์ มีรถม้าที่