เป็นประกาย เขาสำรวจดูเจี้ยนเฉินใกล้ ๆ ก่อนที่รอยยิ้มจะปรากฏขึ้นที่ใบหน้าของเขา “ข้าได้ยินมาว่าผู้ที่มีพรสวรรค์เช่นอาจารย์หยางยู่เทียนนั้นไม่เคยปรากฏขึ้นที่ใดมาก่อน และได้เป็นลูกศิษย์ลำดับที่ 3 จากท่านประธานของสมาคมมาซักพักแล้ว การที่ได้พบท่านในวันนี้ น้องหยางยู่เทียนนั้นเป็นมังกรในมวลหมู่มนุษย์จริง ๆ ” หัวหน้าตระกูลซาร์ไม่ได้วางท่าโอ้อวดเลยแม้แต่น้อย และยอมรับเจี้ยนเฉินในฐานะที่เท่ากับตนเอง
นี่เป็นเพราะว่าหัวหน้าตระกูลซาร์รู้ดีว่าตระกูลซาร์และสมาคมเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงนั้นอยู่ในระดับเดียวกัน สถานะของเขาในตระกูลซาร์ไม่ได้เหนือไปกว่าสถานะของเจี้ยนเฉินในสมาคมเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงเลย
หัวหน้าตระกูลซาร์ไม่ใช่คนที่กุมอำนาจเอาไว้ แต่เขาเป็นเหมือนกับกระบอกเสียง เขาเป็นเหมือนพ่อบ้านที่คอยทำตามที่เจ้านายสั่งพร้อมทั้งทำงานที่น่าเบื่อในตระกูล
