าวได้ปรากฏขึ้นมาในห้องอย่างทันทีทันใด เขาจ้องไปที่ราชาพยัคฆ์ด้วยท่าทีที่ซับซ้อน “มันคุ้มค่าจริงหรือ ? พยัคฆ์ปีกเทวะคือราชาของเผ่าพันธุ์สัตว์อสูรและอยู่ในจุดสูงสุด ภายใต้การนำของมัน เผ่าพันธุ์สัตว์อสูรของพวกเราก็เจริญรุ่งเรือง ผู้ปกครองจะทำอาชญากรรมที่ชั่วร้ายด้วยการทำสิ่งแบบนี้หรือ”ราชาพยัคฆ์จ้องอย่างเยือกเย็นไปที่บัณฑิตวัยกลางคนและพูดอย่างไร้อารมณ์ “เปิงคิง พวกเราเผ่าพันธุ์สัตว์อสูร ต้องการการคงอยู่ของท่านผู้ปกครองเท่านั้นเพื่อความเจริญรุ่งเรือง ในตอนนี้มันไม่เหมือนกับครั้งโบราณกาลแล้วที่จะมีจอมยุทธอยู่เป็นจำนวนมาก ต่อหน้าพวกเรา ทวีปสัตว์เทวะนั้น ทวีปเทียนหยวนก็อ่อนแอเกินไปที่จะสู้กับพวกเรา”“ราชาพยัคฆ์ เจ้าต้องไม่ดูถูกจอมยุทธของทวีปเทียนหยวน ในทวีปนั้น ยังมีมนุษย์ที่สามารถประมือกับท่านผู้ปกครองได้อยู่” บัณฑิตกล่าวราชาพยัคฆ์เย้ยและแสดงสายตาเหยียดหยาม “เจ้ากำลังพูดถึงคนทรยศของอารามจิตพิสุทธิ์ คนที่ใช้เวลาของเขาในอารมณ์ทั้งเจ็ดและกิเลสทั้งหกงั้นหรือ ? เขาจะไปเป็นคู่ต่อสู้ของผู้ปกครองได้อย่างไรกัน ? ““ราชาพยัคฆ์ มันมีข่าวที่ว่าพยัคฆ์ปีกเทวะนั้นถูกรับไว้โดยหัวหน้าของตระกูลเปิงของข้าที่ทวีปสัตว์เทวะ มันยังพอมีเวลาหากเจ้าจะเปลี่ยนใจ” บัณฑิตกล่าว“ดูเหมือนว่าตระกูลเปิงของเจ้าจะเลือกที่จะยืนอยู่ข้างพยัคฆ์ปีกเทวะสินะ ข้าต้องโน้มน้าวเจ้า มันยังมีเวลาที่เจ้าจะเปลี่ยนใจนะ ไม่อย่างนั้น เมื่อท่าน
