ผู้ปกครองได้พยัคฆ์ปีกเทวะไปแล้ว ตระกูลเปิงของเจ้าจะต้องประสบหายนะเป็นแน่ ! ” ราชาพยัคฆ์ตอบกลับอย่างเย็นชาเมื่อได้ยินเช่นนั้น บัณฑิตก็ถอนหายใจเบา ๆ เขาไม่ได้พูดอะไรต่อและร่างของเขาก็หายไปช้า ๆ จากห้องนั้น..ในจักรวรรดิศักดิ์สิทธิ์ มีรถม้าที่หรูหราที่ติดตราสัญลักษณ์ของสมาคมเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงกำลังวิ่งอยู่ที่ถนนกว้างในเมืองแห่งเทพเจ้า ภายในรถม้านั้น เจี้ยนเฉินที่อยู่ในชุดขาวนั่งหลับตาพักผ่อนอยู่กับเสือขาวตัวเล็กที่อยู่บนตักเขา ข้าง ๆ เขานั้นคือองครักษ์ของเขา หยางหลิงอาการบาดเจ็บรุนแรงของหยางหลิงที่เกิดขึ้นบนเรือนั้นได้รับการรักษาเป็นการส่วนตัวจากท่านผู้อาวุโสของสมาคม ดังนั้นเขาจึงฟื้นตัวอย่างเต็มที่แล้ว ในตอนนี้เขานั่งอย่างเย็นชาอยู่ในรถม้าและปกป้องเจี้ยนเฉินอยู่เงียบ ๆในรถม้าที่กระตุกไปมา เจี้ยนเฉินลืมตาอย่างช้า ๆ เขามองไปที่ยางหลิงแล้วพูด “หยางหลิง ข้าสงสัยว่าเจ้าตัดผ่านเซียนสวรรค์วัฎจักรที่ 6 มานานขนาดไหนแล้ว ? ““อาจารย์หยางยู่เทียนที่เคารพ หยางหลิงนั้นได้หยุดอยู่ที่วัฎจักรที่ 6 มาเกือบศตวรรษแล้ว” หยางหลิงตอบอย่างไร้อารมณ์ แต่สายตาที่เขามองไปที่เจี้ยนเฉินนั้นมันก็เต็มไปด้วยความเคารพอย่างปิดบังไม่อยู่“ศตวรรษหนึ่ง ! ” เจี้ยนเฉินพึมพำกับตัวเองด้วยความประหลาดใจ นั้นมันประมาณ 4 เท่าของอายุของเขาในตอนนี้เลย“หยางหลิง ข้าเชื่อว่าเจ้าจะหาทางและสำเร็จเป็นเซียนผู้คุมกฎได้ในอีกไม่นานนัก” เ