้ยนเฉินก็หม่นหมอง หลังจากที่ครุ่นคิดสักครู่ เขาพูด “แม้ว่าตระกูลซาร์จะมีเจตนาที่ไม่ดีต่อข้า แต่เราก็ยังไม่ได้ถึงขั้นแตกหัก อีกทั้งตระกูลซาร์ยังเป็นผู้ปกครองที่แท้จริงของเมืองแห่งเทพเจ้าและเหนือกว่าตระกูลทั้งแปด เมื่อพวกเขามาเชิญข้าในวันนี้ พวกเขาคงไม่พยายามที่จะทำร้ายข้า ถ้าข้าไม่ไป บางที่มันอาจจะแย่ต่อความสัมพันธ์ระหว่างพวกเราในภายภาคหน้า ยังไงก็เถอะ ข้าว่า ข้าคงต้องไป ข้าจะไปแจ้งท่านอาจารย์ไว้ ก่อนที่ข้าจะไป”
..
ในเวลาเดียวกันนั้น ในขอบเขตภูเขาที่ห่างไปหลายล้านกิโลเมตร ชายชราหัวยุ่ง 5 คนนั่งขัดสมาธิอยู่ในถ้ำ
“บ้าเอ้ย พวกผู้พิทักษ์ทั้งสี่จากนิกายดาบโลหิตนั่นตามเราแจเลย พวกมันไล่ล่าเรามานานแล้วและไม่ยอมปล่อยให้เราไปเลย” ชายชราสบถออกมาอย่างโกรธเกรี้ยว ใบหน้าเขาเต็มไปด้วยโทสะ ในขณะที่ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยบาดแผลที่น่ากลัว
“พวกผู้พิทักษ์ทั้งสี่จากนิกายดาบโลหิตนั่นมีพลังหยินชั่วร้ายที่ทรงพลังมาก ในไม่ช้าถ้าพวกมันใช้กับเรา พวกเราต้องตายแน่นอน พวกเราไปยุ่งกับพวกมันต่อไปไม่ได้แล้ว ถ้าเรายังดื้อดึงต่อไป ไม่เพียงแต่เราจะทำภารกิจของราชาพยัคฆ์ไม่สำเร็จเท่านั้น แต่เราจะตายเพราะผู้พิทักษ์ทั้งสี่ด้วย”
“เราต้านทานต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว เราจำเป็นที่จะต้องหาเจี้ยนเฉินให้พบโดยเร็ว เมื่อเราเสร็จภารกิจที่ได้จากท่านราชาพยัคฆ์แล้ว เราจะจากไปจากที่นี่พร้อมแกนอสูรระดับ 7 อีก 2 ชิ้น”
….
“ข้ามีเลือดของพ่อแม่ขอ
