จ้าเข้าใจลึกซึ้งยิ่งขึ้น”กวานหยูไค่พูดคุยอย่างอดทนกับเจี้ยนเฉินโดยไม่สนใจสายตาที่เย็นชาของเขา ความไร้ยางอายของเขาทำให้เจี้ยนเฉินสงสัยในความเป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงระดับ 6 ที่น่าเคารพนับถือหลายต่อหลายครั้งเจี้ยนเฉินออกไปจากหอคอยพลังเซียนธาตุแสงและไม่สนใจการรบกวนของกวานหยูไค่และลงไปที่บันได“หยางยู่เทียน ! ” ทันใดนั้นเอง ก็มีเสียงดังขึ้น เสียงนั้นคือผู้อาวุโสห้าที่กำลังเดินอยู่ไกล ๆ ซึ่งเขาเป็นผู้ทำพิธีให้เจี้ยนเฉินเป็นสมาชิกหลัก ข้าง ๆ ผู้อาวุโสห้ามีชายวัยกลางคนร่างกำยำอยู่สายตาที่เย็นชาปราดหนึ่งที่ไม่สามารถสังเกตเห็นได้ปรากฏขึ้นที่ตาของเจี้ยนเฉิน อย่างไรก็ตาม ท่าทีของเขาก็ยังเหมือนเดิมและจงใจป้องมือไปที่ผู้อาวุโสห้าอย่างเคารพ “หยางยู่เทียนขอคารวะผู้อาวุโสห้า ! ““กวานหยูไค่ขอคารวะผู้อาวุโสห้า ! ” กวานหยูไค่ที่ตามเจี้ยนเฉินมาจากหอคอยก็ป้องมือทำความเคารพไปที่ผู้อาวุโสห้า หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็ส่งสายตาไปที่เจี้ยนเฉินแล้วหัวเราะ “อ้อ เจ้ามีนามว่าหยางยู่เทียนน่ะเอง แม้ว่าเจ้าไม่ได้บอกข้า ข้าก็รู้นามของเจ้า”ผู้อาวุโสห้าเดินมาถึงตรงหน้าเจี้ยนเฉินและมองไปที่เขาด้วยรอยยิ้มที่ใจดี “หยางยู่เทียน สมาชิกหลักทุกคนของสมาคมสามารถร้องขอให้นักสู้มาปกป้องพวกเขาได้ ท่านประธานสนใจในตัวเจ้าเป็นพิเศษ ดังนั้นเขาจึงเรียนหยางหลิงให้มาคุ้มครองเจ้า เขาทรงพลังมากในการต่อสู้ ถ้าเขาได้มาปกป้องเจ้า จะไม่มีใครใ
