อย่างมีความสุข “หยางยู่เทียน ในตอนนี้เจ้าเป็นสมาชิกหลักของสมาคมแล้ว จี้สื่อสารนี้เป็นตัวแสดงฐานะของเจ้า และด้วยสิ่งนี้เจ้าจะสามารถเข้าไปที่หอคอยพลังเซียนธาตุแสงเพื่อฝึกฝนทักษะธาตุแสงได้ ยังไงก็ตาม วิธีที่จะใช้บันทึกลงในจี้ก็แค่ส่งความคิดของเจ้าลงไปในมันแล้วเจ้าก็จะรู้เอง ดีแล้ว ข้าจะไปพักผ่อนซักพักแล้ว เจ้าควรจะไปได้แล้ว หอคอยพลังเซียนธาตุแสงอยู่ที่ยอดของปราสาท เจ้าไม่น่าจะมีปัญหาในการเข้าไปเพราะมีจี้แล้ว”
เจี้ยนเฉินออกไปจากห้องของผู้อาวุโสห้า ทันทีที่เขาออกไป สายตาของเขาก็เย็นชาและคลื่นจิตสังหารที่ทรงพลังของเขาก็ปรากฏขึ้นที่ดวงตาของเขา อย่างไรก็ตาม เขาก็กลับมาเป็นแบบเดิมในทันทีเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“อาจารย์หยางยู่เทียนที่เคารพ มีอะไรที่ข้าพอจะช่วยท่านได้หรือไม่ ? ” เสียงนุ่มนวลดังมากจากข้างหลังของเจี้ยนเฉิน คนนั้นคือหญิงสาวที่พาเจี้ยนเฉินมาที่ห้อง และกำลังมองเขาด้วยสายตาที่เคารพ
“ข้ายังไม่ค่อยคุ้นเคยกับสถานที่นี้ พาข้าไปที่หอคอยพลังเซียนธาตุแสงที” เจี้ยนเฉินพูดอย่างเฉยเมย
“เจ้าค่ะ อาจารย์หยางยู่เทียน อย่างไรก็ตามข้าไม่มีสิทธิ์ที่จะเข้าไปที่หอคอยพลังเซียนธาตุแสง ข้าพาท่านไปได้แค่ที่หน้าทางเข้าเท่านั้น” หญิงสาวรับใช้กล่าว
“ไม่มีปัญหา นำทางไปเลย”
..
หลังจากที่เจี้ยนเฉินจากไปแล้ว คนผู้หนึ่งก็ได้มาปรากฏตัวที่ห้องของผู้อาวุโสห้า ถ้าเจี้ยนเฉินยังอยู่ที่นั้น เขาคงจะจำได้แน่ว่าคนคนนี้
