งถึงขนาดที่จะดึงกำแพงนี้ขึ้นมาจากพื้นดินได้
ในการเดินทางต่อที่เหลือ ไม่มีใครพูดอะไร เจี้ยนเฉินนั่งอยู่ในรถม้าที่หรูหราและมุ่งหน้าเข้าไปที่เมืองแห่งเทพเจ้าอย่างช้า ๆ พร้อมกับกลุ่มทหารรับจ้าง
กำแพงของเมืองสูงกว่าร้อยเมตร มันเป็นสีขาวเหมือนหิมะและสะท้อนเหมือนกระจกที่ไม่มีรอยแตกร้าวใด ๆ เลย เมืองทั้งเมืองดูเหมือนว่าถูกแกะสลักมาจากหินซึ่งโลกเป็นผู้ทำมัน กำแพงสีขาวหิมะนั้นแท้จริงแล้วมันได้สะท้อนกับแสงแดดทำให้เกิดแสงสีขาวพร่ามัว มันได้เติมเต็มให้พื้นที่นี้ดูศักดิ์สิทธิ์
มีประตูทางเข้าเมืองที่มีคนพลุกพล่านอยู่ทั้งหมด 16 ประตู ทหารรับจ้างและพ่อค้านับไม่ถ้วนกำลังเดินเข้าออกจากเมืองในขณะที่รอบ ๆ ประตูมีทหารจำนวนมากยืนอยู่ในชุดเกราะสีเงินจาง ๆ พวกเขาจ้องอย่างเย็นชาไปที่ผู้คนที่ผ่านไปมา ทุก ๆ กลุ่มที่ผ่านเข้ามาจะต้องจ่ายเหรียญทองแวววาว 1 เหรียญเพื่อเป็นค่าธรรมเนียมในการเข้าเมือง นี้เป็นหนึ่งในวิธีหารายได้ของสามตระกูลใหญ่ของจักรวรรดิศักดิ์สิทธิ์
เมื่อเจี้ยนเฉินได้ผ่านประตูเมืองเข้ามา เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเคร่งเครียด นี้เป็นเพราะว่าเขาสามารถรู้สึกได้ชัดเจนถึงพลังที่มากมายและบริสุทธ์ที่ซ่อนอยู่ในกำแพงเมือง นี้เป็นครั้งแรกที่เจี้ยนเฉินรู้สึกเหมือนว่าตัวเขานั้นช่างเล็กน้อยเพียงใดเหมือนกับเรือพายเล็ก ๆ ที่ลอยอยู่กลางมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ อีกทั้งการมีอยู่ที่ยิ่งใหญ่นี้ได้กดดันวิญญาณภายในของเจี้ยนเฉินไ
