ว้ ซึ่งมันทำให้เหมือนกับว่าเขากำลังต่อสู้อยู่กับพลังที่มองไม่เห็น
“นี่คือพลังของเซียนจักรพรรดิงั้นหรือ ? เหมือนว่าข่าวลือที่เล่ากันมาจะเป็นจริง เมืองหลวงทั้งเจ็ดของทวีปนั้นถูกดึงขึ้นมาจากพื้นดินจริง ๆ ด้วยเซียนจักรพรรดิในอดีต” เจี้ยนเฉินคิดกับตัวเอง
เขาเข้ามาในเมืองแห่งเทพเจ้าโดยไม่ได้ติดขัดอะไร ก่อนที่จะเดินทางต่อไปอีก 50 กิโลเมตร ตอนนี้เจี้ยนเฉินออกจากรถม้าและไม่ลืมที่จะโยนถุงที่เต็มไปด้วยเหรียญม่วงให้กับหัวหน้าฮู่หยุน เขาเดินทางต่อไปหลังจากนั้น
ฮู่หยุนมองไปที่ถุงที่เต็มไปด้วยเหรียญม่วงแวววาวและตกตะลึงขึ้นมาทันที เขาร้องออกมา “ท่านเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงที่เคารพ มันไม่ได้มากขนาดนี้นะ ท่านจ่ายเรามาเกิน”
“หัวหน้าฮู่หยุน พี่น้องของท่านเหนื่อยมามากแล้วกับการเดินทางในครั้งนี้ เอาเงินส่วนที่เกินเป็นสินน้ำใจให้กับพวกเขาเถอะ” เสียงของเจี้ยนเฉินลอยมาจากข้างหน้า เขาเดินต่อไปโดยไม่หันหลังกลับมาและหายไปอย่างรวดเร็วบนถนนที่พลุกพล่าน
ถนนในเมืองแห่งเทพเจ้านั้นกว้างขวาง สามารถที่จะจอดรถม้าได้หลายสิบคันจากอีกด้านไปถึงอีกด้าน เจี้ยนเฉินมองไปรอบ ๆในขณะที่เขาเดินอยู่ที่ถนนและสลับไปมองบนท้องฟ้าบ้างเป็นครั้งคราว ตั้งแต่ที่เขาเข้ามาในเมืองแห่งเทพเจ้า เขาก็รู้สึกได้ถึงพลังแห่งธรรมชาติที่หนาแน่นมากกว่าข้างนอกหลายเท่า ยิ่งเข้าใกล้ศูนย์กลางของเมืองมากเท่าไหร พลังก็ยิ่งเข้มข้นขึ้นมากเท่านั้น นอกเหนือจากนั้
