งกลุ่มเป็นชายและหญิงอายุประมาณยี่สิบกว่ากว่า ผู้ชายใส่เสื้อสีฟ้าดูสูงและแข็งแรงกำยำ ส่วนผู้หญิงนั้นใส่เสื้อสีขาวและดูค่อนข้างมีเสน่ห์ ผิวของนางดูเหมือนจะนุ่มเหมือนไขมันของแกะและนางค่อนข้างน่ารักที่เดียว นางมองไปที่พ่อค้าและทหารรับจ้างสองข้างทางด้วยสายตาเหยียดหยามเล็กน้อยในขณะที่นางแสดงท่าทางที่เย่อหยิ่งออกมา
“หืมม ? ” เมื่อหญิงคนนั้นกวาดสายตาอย่างไม่ตั้งใจมาที่เจี้ยนเฉิน นายก็เห็นเสือตัวน้อยบนไหล่ของเจี้ยนเฉินทันที สายตาที่สดใสและบริสุทธิ์ของเสือนั้นติดแน่นฝังลึกไปข้างใจของหญิงสาวทันที
“ช่างเป็นสัตว์ตัวน้อยที่น่ารักอะไรเช่นนี้ ! ” หญิงคนนั้นร้องออกมาเสียงดัง นางมองไปที่เสือด้วยความสนใจ นางไม่สามารถปิดบังใบหน้าที่รักใคร่ในตัวเสือได้
ชายหนุ่มที่อยู่ถัดไปจากนางก็เห็นเสือตัวเล็กนั้นด้วย เขาให้ไปทางหญิงสาวแล้วยิ้ม “ถ้าน้องชอบมันล่ะก็ พี่ชายคนนี้จะซื้อมันให้เจ้าเป็นของขวัญเอง” ด้วยเหตุนั้น ชายหนุ่มจึงขี่สัตว์อสูรของเขาไปขวางทางเดินของเจี้ยนเฉินไว้ เขาตรวจดูก็รู้ว่าเจี้ยนเฉินไม่ใช่สมาชิกของตระกูลใหญ่ในเมืองแห่งเทพเจ้านี้ เขาผ่อนคลายลงแล้วพูด “พี่ชาย น้องสาวของข้าสนใจสัตว์เลี้ยงของเจ้า บอกราคามาซิ ข้าจะซื้อมัน” แม้ว่าชายหนุ่มนี้จะยิ้ม แต่น้ำเสียงของเขาช่างเย็นชา เขาพูดกับเจี้ยนเฉินคล้ายคล้ายกับเป็นการออกคำสั่ง
เจี้ยนเฉินขมวดคิ้ว เขาไม่ได้มองแม้แต่หน้าของชายหนุ่มแล้วพูดอย่างเยือกเย็น “ไม่ได
