้มีไว้ขาย ! ” แล้วเขาก็เดินอ้อมชายหนุ่มนั้นไป
สายตาของชายหนุ่มนั้นเย็นชา เขาหันกลับมาแล้วจ้องไปที่ร่างที่ผอมเพรียวของเจี้ยนเฉิน “ดูเหมือนพี่ชายจะเป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสง แล้วทำไมพี่ชายไม่ติดตราสัญลักษณ์ของเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงล่ะ ? “
“ตราสัญลักษณ์ ? ” เมื่อได้ยินดังนั้น เจี้ยนเฉินจึงเริ่มคิด ภาพตราสัญลักษณ์หลากสีที่ถูกติดโดยเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงหลายคนที่เขาได้เห็นมาแล้วก็ลอยเข้ามาในหัว
“ดูเหมือนตรานี้จะถูกแจกจ่ายโดยสมาคม มันน่าจะเป็นสัญลักษณ์แสดงถึงฐานะของเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสง” เจี้ยนเฉินคิดกับตัวเอง
หญิงสาวในชุดขาวข้างหน้าเจี้ยนเฉินที่ขี่สัตว์อสูรขั้นที่สี่มีท่าทางที่เย่อหยิ่ง นางเดินมาเพื่อจะดูขนาดร่างกายของเจี้ยนเฉิน แต่เมื่อนางเห็นรูปร่างของเจี้ยนเฉิน นางก็ประหลาดใจเล็กน้อย นางพูด “เจ้าค่อนข้างรูปงามเลยทีเดียว ด้วยท่าทางและการแต่งตัวของเจ้า เจ้าดูเหมือนจะเป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสง แต่เจ้าไม่มีตราสัญลักษณ์จากสมาคมเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสง ดังนั้นความสามารถของเจ้าน่าจะเพิ่งตื่นในฐานะที่เป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงและเจ้ายังไม่ได้ไปยืนยันตัวกับสมาคม”
“อะไรก็ช่างเถอะ ถึงจะจะเป็นระดับ 1 หรือไม่ใช่แม้แต่ระดับ 1 ข้าก็มองว่าเจ้าเป็นที่พอใจในสายตาของข้า ถ้าเจ้าให้ลูกเสือนั้นเป็นของขวัญแก่ข้า ข้าจะละเว้นเจ้าและให้เจ้าเป็นผู้ติดตามของข้า ตราบใดที่เจ้ายังติดตามข้าอยู่ ข้าจะสอ
