นทักษะให้แก่เจ้า”
เจี้ยนเฉินมองขึ้นไปและจ้องไปที่หญิงสาวที่นั่งอยู่บนสัตว์อสูรด้านบน เขามองไปที่อกของหญิงสาวนั้น มีตราสัญลักษณ์สีเขียวอยู่
เจี้ยนเฉินไม่รู้ว่าสีแต่ละสีนั้นบ่งบอกถึงอะไร แต่เขาก็บอกได้ว่าสีเขียวนั้นค่อนข้างหายากในหมู่เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงที่เขาเห็นทั้งหมด 20 คนนั้น มีแค่สองสามคนเท่านั้นที่มีตราสีเขียว นอกนั้นเป็นสีน้ำตาล สีส้มหรือสีเหลือง
“ขอโทษด้วย ข้าไม่ขายเจ้าสัตว์ตัวน้อยนี้ แล้วก็ไม่ให้เป็นของขวัญด้วย” เจี้ยนเฉินปฏิเสธอย่างไม่ลังเล หลังจากนั้นเขาก็เดินต่อไปโดยไม่มองกลับมาเลย
“เจ้าไม่รู้จักสำเนียกตัวเองเอาซะเลย ! ” หญิงสาวผู้นั้นก็รู้สึกขุ่นเคืองขึ้นมาทันที
