้าเจี้ยนเฉินได้หายไป ความจริงแล้ว พวกเขาไม่แม้แต่จะสนใจว่าพวกเขานั่งด้วยกันเมื่อไรเหมือนกับมันเป็นพื้นที่ว่างเปล่า
เจี้ยนเฉินลุกขึ้นอย่างช้า ๆ สิ่งที่ท่านลุงเซี่ยบอกนั้นทำลายแผนเดิมของเขาอย่างหมดสิ้น ในตอนนี้ เขาได้คิดแผนใหม่ที่จะได้รับโอกาสที่จะไปถึงระดับ 7
เจี้ยนเฉินไม่อยากกินอาหารแล้ว เขายืนขึ้นจากเก้าอี้ หันหลังแล้วออกจากร้านอาหารไป เขาขี่สัตว์อสูรระดับ 4 แล้วออกจากสถานที่นั้นไป
หลังจากที่เจี้ยนเฉินออกไป คนที่เดินผ่านที่ซึ่งเจี้ยนเฉินและท่านลุงเซี่ยเคยนั่งอยู่ที่ร้านอาหาร ก็เห็นโต๊ะที่เต็มไปด้วยอาหารที่ราคาแพง ชายคนนั้นอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสงสัย เขาคิดอย่างหนัก และท่าทีของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างมาก เขาร้องออกมาเสียงดัง “ข้าจำได้แล้ว ไอ้เฒ่านั้น มันไปที่ไหน ! ? มันไม่ได้จ่ายเงิน ! ” คนคนนั้นวิ่งออกมาข้างนอกและมองไปยังถนนที่คึกคัก เขาอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจไปที่บนฟ้าในขณะที่เขาบ่นออกมา “บ้าเอ้ย นั้นมันเงินเดือนของข้าทั้งเดือนเลยนะ”
เจี้ยนเฉินพบโรงเตี้ยมในเมืองชั้นแรกและวางแผนใหม่เกี่ยวกับสิ่งที่เขาจะทำหลังจากวันนี้ สามวันถัดมา เจี้ยนเฉินก็ออกจากเมืองไป และบินไปที่หนึ่งของเมืองหลวงของจักรวรรดิศักดิ์สิทธิ์ เมืองแห่งเทพเจ้า นั้นเพราะว่าสมาคมเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงอยู่ที่นั่น
สองวันต่อมา ระหว่างทางไปสู่เมืองแห่งเทพเจ้า รถม้าที่หรูหราก็วิ่งผ่านมาบนทางนั้นอย่างรวดเร็ว มันทำให้เกิดฝุ่นกลุ่มใหญ
