นนั้นเป็นเซียนผู้คุมกฎและสรุปเอาเองว่านี่คือกลุ่มคนที่ฆ่าพ่อแม่ของเขา สายตาของเขาเต็มไปด้วยความอาฆาตแค้นและความน่ากลัว
พลังบรรพกาลในตันเถียนของเจี้ยนเฉินเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เกลียวของพลังบรรพกาลไหลออกมาไม่หยุดจากจุดกำเนิดพลังบรรพกาลและเพิ่มขึ้นอย่างรุนแรงเหมือนม้าป่า มันไหลไปทั่วทุกส่วนของร่างกายของเจี้ยนเฉินและในเวลาเดียวกันพลังของเจี้ยนเฉินก็ระเบิดเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว มันพุ่งไปถึงบนท้องฟ้าร่วมกับจิตสังหารของเขา มันเหมือนจะทำให้เกิดเมฆดำครึ้มบนอากาศ
“อ๊ากกก ! ” เจี้ยนเฉินคำรามเสียงดังไปบนท้องฟ้า ผมของเขาปลิวไสวเหมือนมันกำลังร่ายรำอย่างบ้าคลั่งทั้งที่ไม่มีลมใดใดพัดเลย กระบี่สังหารมังกรก็ออกมาปรากฏอยู่ในมือของเขาทันที มันส่องแสงสว่างสีดำออกมา
ทันใดนั้นเอง เจี้ยนเฉินก็พุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า เขาพุ่งไปยังร่างสีแดงทั้งสี่นั้นที่อยู่ในที่ไกล ๆ เหมือนสายฟ้าแล้วหล่อรวมกับกระบี่สังหารมังกร
การที่ได้เห็นพุ่งเข้ามาที่พวกเขาเหมือนคนบ้านั้น ร่างสีแดงทั้งสี่ก็หยุดทันที พวกเขาลอยอยู่กลางอากาศแล้วขมวดคิ้ว
“เจ้าต้องชดใช้ที่ฆ่าพ่อแม่ข้า ! ” เจี้ยนเฉินคำรามและแกว่งกระบี่สังหารมังกรไปที่สี่คนนั้น ปราณกระบี่ที่ทรงพลังถูกยิงออกมาจากกระบี่และพุ่งอย่างหวังที่จะทำลายล้างไปที่สี่คนนั้น ที่ไหนก็ตามที่ปราณกระบี่ผ่านไปนั้นมันก็ทำให้มิติแตกออกซึ่งทำให้เกิดรอยแตกยาวสีดำบางบางปรากฏขึ้นและก็หายไปในพริบตา
“นี่
