ย
“หลี่หยุนจิ ทำไมเจ้าไม่ถ่างตาถั่ว ๆ ของเจ้าดูล่ะ พ่อของเจ้าก็นอนอยู่ไม่ไกลจากตรงนี้” หนึ่งในชายร่างใหญ่ที่ลากเขามาก่นด่าไปที่เขา แม้ว่าเขาจะเป็นสมาชิกของกลุ่มโจรมังกรวารี แต่จอมยุทธของกลุ่มโจรมังกรวารีก็ได้ตายหมดแล้ว เขาจึงไม่ได้กลัวอะไร
“อะไร พ่อของข้าตายงั้นหรือ ? ” ลูกชายของหัวหน้ากลุ่มโจร หลี่หยุนจิตกตะลึง ในตอนนั้น เขาก็มองไปเห็นศพ 20 ศพที่อยู่ไม่ไกลในที่สุด เขานิ่งไปในทันที
“น้องเจี้ยนเฉิน ให้ข้าจัดการเจ้าชั่วนี้เอง ฮืม เจ้าพยายามจะครอบครองน้องสาวของข้า ข้า ฉินเซียว ข้าจะไม่ให้อภัยเจ้าแม้แต่น้อย” ฉินเซียวพูดกับเจี้ยนเฉิน เขาโกรธมาก
เมื่อได้ฟังที่ฉินเซียวพูด เจี้ยนเฉินก็ไม่ได้คัดค้านอะไรและเห็นด้วยอย่างไม่ลังเล
หลังจากนั้นไม่นาน กลุ่มโจรมังกรวารีที่ก่อความวุ่นวายมาหลายศตวรรษก็ถูกทำให้กระจัดกระจายไปโดย เจี้ยนเฉินที่เป็นเซียนผู้คุมกฎ พวกเขาทั้งหมดถูกไล่ออกไปจากภูเขาและเจี้ยนเฉินก็ยกภูเขาจิตวิญญาณแห่งนี้ให้เป็นของขวัญแก่ตระกูลเทียนฉิน
ข่าวเรื่องการล่มสลายของกลุ่มโจรมังกรวารีได้แพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว ทำให้เกิดความโกลาหลไปบริเวณรอบ ๆ หลายหมื่นกิโลเมตร มันทำให้ผู้คนจำนวนนับไม่ถ้วนตกตะลึงและในเวลาเดียวกันเรื่องการล่มสลายภายในของกลุ่มโจรมังกรวารีก็ถูกเล่าออกมาจากปากของอดีตสมาชิกเก่าด้วย ทุก ๆ คนรู้ว่าตระกูลเทียนฉินจากอาณาจักรซูหยาได้เชิญเซียนผู้คุมกฎมาเพื่อจัดการกลุ่มโจรมังกรวารี
