หล่าที่เต็มไปด้วยความชอบธรรมด้วยความรู้สึก นอกเหนือจากความรู้สึกที่เอ่อล้น บางอย่างก็ปรากฏในแววตาของนาง
เจี้ยนเฉินรู้สึกอึดอัดเล็กน้อยที่ถูกจ้องจากนาง เขายิ้มเล็กน้อยและกำลังจะพูดบางอย่าง แต่แล้วก็มีเสียงสับสนบางอย่างดังมาใกล้ ๆ
“ปล่อยข้า ปล่อยข้า พวกเจ้าทำอะไรน่ะ? พวกเจ้ากำลังก่อกบฏหรือ ? “
ชายหนุ่มในชุดคลุมสีแดงถูกมัดมืออยู่ถูกพามาที่สนามโดยคนตัวใหญ่หลายคน หลังจากนั้น เขาก็ถูกโยนอย่างรุนแรงลงบนพื้น ชายนั้นพูดอย่างสุภาพกับเจี้ยนเฉิน “ผู้อาวุโส นี่คือลูกชายของหัวหน้ากลุ่มโจร เขาเป็นคนออกความคิดให้ลักพาตัวคุณหนูมา”
หลังจากได้ยินดังนั้น สายตาของเจี้ยนเฉินก็เย็นชา เขามองไปที่คนหนุ่มใกล้ ๆ และคิดว่าเขาน่าจะอายุประมาณ 30 ปีและดูท่าทางธรรมดา เขาดูท่าทางหยิ่งยโสอย่างไม่ได้ปิดบัง
“เจ้าคนชั่ว คนที่ออกความคิดที่จะลักพาตัวน้องสาวของข้าคือเจ้าซินะ ข้า ฉินเซียว จะไม่ปล่อยเจ้าไปแน่” ไฟแห่งความโกรธแค้นประทุขึ้นที่ตาของฉินเซียว เขาพุ่งตรงไปเพื่อที่จะอัดชายหนุ่มคนนั้นในขณะที่ร้องออกมาเสียงดัง
“เจ้ากล้าทำร้ายข้าหรือ ! เจ้ารู้ไหมว่าพ่อของข้าคือใคร ? เขาเป็นถึงหัวหน้าของกลุ่มโจรมังกรวารี คนที่แข็งแกร่งรองจากเซียนผู้คุมกฎเชียวนะ เจ้ายังอยากมีชีวิตอยู่หรือไม่ ? และพวกเจ้าทั้งหมด เจ้ากำลังก่อกบฏหรือ ? ” ชายหนุ่มพยายามที่จะยกไหล่ขึ้นมาป้องกันหัวของเขาและร้องออกมาเสียงดัง เขาไม่ได้เข้าใจสถานการณ์ในตอนนี้เล
