ด้ยินดังนั้น เจี้ยนเฉินก็ครุ่นคิดซักครู่ก่อนพูดออกไป “ในเมื่อภูเขามังกรขนดมีคุณค่ามากขนาดนี้ พวกท่านตระกูลเทียนฉินเคยคิดมาครอบครองมันบ้างหรือไม่ ? “
“แน่นอน พลังงานที่ภูเขาแห่งจิตวิญญาณนี้เข้มข้นมากกว่า 2 เท่าเมื่อเทียบกับที่อื่น ๆ ใครบ้างจะไม่สนใจมันล่ะ ? แต่ความแข็งแกร่งของกลุ่มโจรมังกรวารีนั้นกันไม่ให้ใครทำอย่างนั้นได้ เราได้แต่ดูพวกนั้นที่อยู่บนภูเขาจากที่ไกล ๆ” คราวนี้หัวหน้าตระกูลพูด เขามองไปที่ภูเขาด้วยสายตาที่ข่มความรู้สึกอยากครอบครองไว้
เจี้ยนเฉินทอดสายตาไปที่หัวหน้าตระกูลและยิ้มเล็กน้อย “ภูเขาแห่งจิตวิญญาณที่ดีเยี่ยงนี้ไม่น่าไปตกอยู่ในของของพวกกลุ่มโจรที่ดีแต่รู้จักปล้นอย่างเดียวเลย ในเมื่อตระกูลเทียนฉินสนใจในการยึดครองภูเขานี้ ข้าจะช่วยท่านและยกภูเขาลูกนี้ให้ท่านหลังจากเรายึดมาได้ มันไม่เช้าแล้ว เราควรไปได้แล้ว”
เจี้ยนเฉินไม่ได้สนใจสายตาที่ประหลาดใจของหัวหน้าตระกูลและท่านผู้อาวุโสทั้งสามเลย เขาเร่งให้สัตว์อสูรระดับ 4 ที่เขาขี่อยู่มุ่งไปยังทางขึ้นเขาที่มีเพียงทางเดียว
“ศิษย์พี่ ข้าได้ยินผิดไปหรือไม่ ? เจี้ยนเฉินจะกำจัดพวกกลุ่มโจรที่ภูเขาและยกภูเขาให้กับตระกูลเทียนฉินงั้นหรือ ? ” ผู้อาวุโสสองพึมพำออกมาในขณะที่เขาจ้องมองไปที่หลังของเจี้ยนเฉินที่อยู่ไกล ๆ
ท่านผู้อาวุโสสูงสุดคนที่ถูกเรียกว่า ‘ศิษย์พี่’ ก็ยังคงตะลึงในสิ่งที่เจี้ยนเฉินพูด เขาจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความฉงน แล
