้วพูดอย่างนุ่มนวล “เรายังไม่รู้ว่าพลังของเจี้ยนเฉินอยู่ในขั้นไหน ทำไมเขาถึงมั่นใจในการรับมือกับหัวหน้าของกลุ่มโจรมังกรวารีถึงเพียงนี้ ? พลังของหัวหน้ากลุ่มโจรนั้นแข็งแกร่งมาก เขาแข็งแกร่งที่สุดรองจากเซียนผู้คุมกฎ บางทีเจี้ยนเฉินอาจจะยังไม่รู้ถึงความแข็งแกร่งของหัวหน้ากลุ่มโจรนั้นหรือเปล่า ? “
หลังจากที่ได้ยินการหารือกันระหว่างสองคนนั้น ผู้อาวุโสสามก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนเข้าไปร่วมสนทนาด้วย “ศิษย์พี่ใหญ่ ศิษย์พี่ ข้าไม่คิดว่าเจี้ยนเฉินจะเป็นคนที่เย่อหยิ่งและมั่นใจในตัวเองมากเกินไปหรอกนะ บางทีเขาอาจมีอะไรบางอย่าง เราอย่ามัวแต่พูด รีบตามเขาไปแล้วมาคอยดูกันดีกว่า เราจะรู้ในไม่ช้านี้แหละว่า เจี้ยนเฉินจะแข็งแกร่งมากพอที่จะสู้กับหัวหน้ากลุ่มโจรได้หรือไม่”
ในตอนนี้ เจี้ยนเฉินนำหน้าแล้วตามมาด้วยผู้อาวุโสทั้งสาม ในขณะที่กองทัพพันคนจากตระกูลเทียนฉินนั้นอยู่ด้านหลังพวกเขาทั้งหมดอีกที
ด้วยความฮึกเหิม กองกำลังเคลื่อนที่ไปข้างหน้าด้วยแถวแนวกว้าง 3 เมตร มุ่งตรงไปที่ยอดเขา โดยที่มีพุ่มไม้และต้นไม้หนามข้าง ๆ ทางเดิน ป่านั้นเงียบสงบ แต่ก็มีเสียงคำรามของสัตว์ออกมาบ้างเป็นครั้งครา
อย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินรู้ดีว่าเสียงคำรามในป่านั้นไม่ใช่เสียงของสัตว์ป่า แต่เป็นเสียงของคนที่ทำเลียนแบบ พวกมันใช้วิธีพิเศษในการสื่อสารทั่วป่า
บนยอดเขา ทั่วบริเวณมีหินอ่อนแทรกอยู่ตามรอยแยกบนพื้นที่ที่ราบเรียบ ในขณะนี้ การตกแต
