ตอนที่ 697: การมาของฉินหวู่เจี้ยน
สิ่งที่เทียนเจี้ยนพูดนั้นเหมือนน้ำเย็นราดหัวของเจี้ยนเฉิน มันทำให้เขารู้สึกเย็นยะเยือกในใจ แม้ว่าเจี้ยนเฉิน จะไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับตระกูลผู้พิทักษ์ทั้งสิบมากนัก แต่เขาก็เข้าใจดีถึงความแข็งแกร่งของตระกูลผู้พิทักษ์ทั้งสิบซึ่งคอยปกป้องทวีปเทียนหยวน ถ้าพลังอำนาจเช่นนี้หันมาต่อต้านเขาละก็ เขาก็เหมือนมดที่ไม่สามารถไปต่อต้านใด ๆ ได้ แม้ว่าเขาจะเป็นถึงเซียนผู้คุมกฎ
ท่าทีของเจี้ยนเฉินเริ่มจริงจังมากขึ้น ความรู้สึกดีใจที่สามารถรอดตายมาจากคนของตระกูลกิลลิกันมาได้หายไปในทันที
เจี้ยนเฉินโอบลูกเสือขาวแน่นขึ้นและลูบเบา ๆ ไปที่ขนของมันอย่างไม่รู้ตัว ลูกเสือนี้ช่างน่าสงสาร แม้ว่ามันจะเป็นสัตว์เทวะในตำนาน แต่ตอนนี้มันเป็นแค่ลูกเสือที่ไร้พลัง ตั้งแต่ที่มันเกิดมา มันก็พบกับหนทางที่ยากลำบาก ไม่แค่ที่พ่อของมันตายเท่านั้น แต่แม่ของมันก็ยังได้รับบาดเจ็บหนักและถูกบังคับให้ออกไปจากเทือกเขาครอส ซึ่งตอนนี้ไปหลบซ่อนอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้ นอกเหนือจากนั้น ยังมีกองกำลังที่ทรงพลังของทวีปสัตว์เทวะและตระกูลผู้พิทักษ์ที่คอยจับตาดูมันไปด้วยความอยากได้ เป็นเส้นทางชีวิตที่ยากลำบากจริง ๆ
แม้แต่เจี้ยนเฉินก็ยังไม่รู้ว่าจะปกป้องลูกเสือนี้ต่อไปในอนาคตได้ไหม ถ้าตระกูลผู้พิทักษ์และทวีปสัตว์เทวะ เริ่มเคลื่อนไหว
เทียนเจี้ยนมองไปยังท่าทีของเจี้ยนเฉินที่แสดงถึงความตึงเครียดแล้วถอนหายใจออกเบา ๆ “เวลาเห