ลือไม่มากแล้ว เจี้ยนเฉิน เจ้าต้องรีบทำให้พยัคฆ์ปีกเทวะโต เมื่อเจ้าและมันทรงพลังจริง ๆ แล้วเจ้าถึงจะมีพลังที่จะต่อต้านตระกูลผู้พิทักษ์”
“ผู้อาวุโส อะไรที่ข้าจำเป็นที่จะต้องมีเพื่อที่จะสามารถต่อต้านพวกตระกูลผู้พิทักษ์และทวีปสัตว์เทวะได้ ? ” เจี้ยนเฉินถาม
“ถ้าเจ้าต้องการที่จะต่อต้านพวกตระกูลผู้พิทักษ์และทวีปสัตว์เทวะ เจ้าต้องเป็นเซียนราชาขั้นสูง หรือแม้แต่เซียนจักรพรรดิที่เหนือกว่าเซียนราชา”
เจี้ยนเฉินนิ่งไปเป็นเวลานาน และความรู้สึกสิ้นหวังก็เริ่มเติบโตขึ้นในใจของเขา
เซียนราชาเท่านั้นที่มีสิทธิ์จะพูดกับตระกูลผู้พิทักษ์ ในตอนนี้เขาเป็นเพียงแค่เซียนผู้คุมกฎชั้นสวรรค์ที่ 1 เท่านั้น เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่า อีกนานเท่าไรเขาถึงจะกลายเป็นเซียนราชา และแม้ว่าถ้าเขาได้กลายเป็นเซียนราชาแล้ว เขาก็มีสิทธิ์ที่จะพูดได้เท่านั้น
แม้ว่าการที่เขาจะสามารถปกป้องลูกเสือได้นั้นจะยากมาก ๆ แม้ว่าเจี้ยนเฉินมั่นใจว่าเขาจะสามารถจัดการพวกเซียนราชาระดับสูงหรือแม้แต่เซียนจักรพรรดิได้ในอนาคต แต่เขาก็ไม่มีเวลาที่เพิ่มพลังนั้น ยิ่งเขาพยายามขึ้นมากเท่าไร มันก็ยิ่งยากมากขึ้นเท่านั้น ไม่เหมือนที่ผ่าน ๆ มา
เทียนเจี้ยนขมวดคิ้วเดินไปรอบรอบห้อง หลังจากคิดซักพักแล้ว เขาก็พูดขึ้น “ตอนนี้ สถานการณ์ก็ไม่ได้ถือว่าเลวร้ายสุดขีด แม้ว่าทวีปสัตว์เทวะจะรู้เรื่องพยัคฆ์ปีกเทวะแล้ว แต่ตราบใดที่พวกเขาไม่ได้เคลื่อนไหวใหญ่โตและไปยุ่งกับตระกูลผู้
