ารมังกรถูกกดไว้และแทนที่โดยแสงสีดำสวยงาม ในเวลาเดียวกัน รัศมีแห่งการทำลายล้างก็เริ่มแผ่กระจายออกจากกระบี่สังหารมังกร ทำให้บรรยากาศรอบ ๆ บิดเบี้ยวในขณะนั้น เจี้ยนเฉินเตรียมร่างกายของเขาให้อยู่ในสภาพพร้อมที่สุด เตรียมพร้อมที่จะใช้พลังทั้งหมดที่เขามี เขาไม่กล้าที่จะผ่อนพลังลงเลย เพราะเขารู้ว่านี้อาจจะเป็นการต่อสู้ที่ยากลำบากและสิ้นหวังที่สุดในชีวิตของเขาก็เป็นได้สมาชิกของตระกูลกิลลิกันเยาะเย้ยขณะที่มองไปยังเจี้ยนเฉิน “น่าสนใจจริง ๆ ใครจะคิดละว่าเซียนผู้คุมกฎชั้นสวรรค์ที่ 1 อย่างเจ้าจะใช้พลังที่เทียบเท่ากับเซียนผู้คุมกฎชั้นสวรรค์ที่ 5 ได้ เจ้านี้เป็นสุดยอดมนุษย์จริง ๆ ไม่แปลกใจเลยที่รัมกุยเนสมอบลูกของนางให้เจ้าดูแล”“ยังไงก็เถอะ เจ้าคิดว่าจะต่อต้านข้าได้ด้วยพลังเล็กน้อยแค่นั้นหรือ ? ช่างโอหังยิ่งนัก” น้ำเสียงของสัตว์อสูรเต็มไปด้วยความเหยียดหยามเจี้ยนเฉินไม่ได้ตอบโต้อะไร เขาจ้องไปที่คนของตระกูลกิลลิกันอย่างจดจ่อ ก่อนที่จะส่งเสียงคำราม พลังบรรพกาลยิ่งเพิ่มเติมออกมาจากร่างกายของเขาเข้าไปสู่กระบี่สังหารมังกร แสงสีดำพวยพุ่งออกมาจากกระบี่สังหารมังกรยิ่งเพิ่มรัศมีทำลายล้างของกระบี่หลายเท่า ในที่สุด เขาก็เหวี่ยงกระบี่ปราณกระบี่ที่เต็มไปด้วยพลังบรรพกาลพุ่งออกไปจากกระบี่สังหารมังกรตัดผ่านอากาศไป มันพุ่งไปทางสัตว์อสูรนั้นเหมือนฟ้าผ่า เจี้ยนเฉินใส่ทุกอย่างลงไปในการโจมตีครั้งนี้ มันเป็นการโจมตีที่แร
