งที่สุดของเขาจากกำลังทั้งหมดที่เขามีคนของตระกูลกิลลิกันแสดงให้เห็นถึงการดูแคลน เขากำมืออย่างหลวม ๆ และบรรยากาศด้านหน้าเขาทั้งหมดก็ถูกทำให้หยุดทันที ปราณกระบี่ที่น่ากลัวของเจี้ยนเฉินถูกบังคับให้หยุดกลางอากาศ ไม่สามารถเคลื่อนไปไหนได้ หลังจากนั้นไม่นาน บรรยากาศที่ถูกทำให้หยุดก็ได้แตกออกเป็นเสี่ยง ๆ และก็ทำให้ปราณกระบี่แตกสลายไปด้วยเจี้ยนเฉินใส่พลังทั้งหมดลงไปในการโจมตี แต่มันก็ยังไม่แม้แต่ที่จะไปถึงตัวของเจ้าสัตว์อสูรจากตระกูลกิลลิกันนั้นเลย เขาแค่ขยับนิดเดียวโดยไม่ได้ออกแรงด้วยซ้ำนั้นก็ลบล้างการโจมตีของเจี้ยนเฉินการที่เห็นสิ่งที่เกิดขึ้น ทำให้เจี้ยนเฉินถูกครอบงำไปด้วยความสิ้นหวัง หลังจากนั้นไม่นาน เขาไม่ลังเลเลยที่จะหันหลังเพื่อที่จะหนี เขาได้รวมเป็นหนึ่งเดียวกับบรรยากาศรอบ ๆ และใช้พลังมิติเพื่อที่หนีไปให้ไกล เหมือนกับสายฟ้า“เจ้าจะหนียังงั้นหรือ ? ฮืม เจ้าไม่มีสิทธิ์” คนของตระกูลกิลลิกันมองไปที่เจี้ยนเฉินอย่างเย้ยหยันก่อนที่จะโบกมือของเขา เพื่อแหวกมิติข้างหน้าของเขาออกเพื่อสร้างประตูมิติ ในพริบตาเดียวเท่านั้น เขาออกมาปรากฎตัวเบื้องหน้าเจี้ยนเฉิน ขวางทางเขาไว้อีกครั้ง“เจี้ยนเฉิน ข้าได้ให้โอกาสเจ้าแล้ว เจ้าไม่ยอมรับน้ำใจของข้าเอง ในเมื่อเป็นแบบนั้น อย่าหาว่าข้าใจร้ายล่ะ” คนของตระกูลกิลลิกันพูดอย่างไร้ความรู้สึก ก่อนที่จะเหวี่ยงหมัดไปที่เจี้ยนเฉินซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายร้อยเมตรหมัดที่ดูธร
