้นั้นตกใจทันที มีความกลัวอยู่ในแววตาลึก ๆ ของเขา
“ท่านผู้อาวุโสสูงสุดของเมืองทหารรับจ้างคือลุงของข้า ข้าไม่สนใจว่าท่านคือใคร แต่ถ้าเจ้ากล้าที่จะทำร้ายพี่น้องของข้า ข้าจะเรียกลุงของข้ามา ลุงของข้าอยู่ที่เมืองทหารรับจ้าง แต่ถ้าเขาต้องการจะมา มันก็แค่พริบตาเดียวเท่านั้น” หมิงตงเปิดปาก แม้ว่าเขาจะยังไม่เข้าใจสถานการณ์ทั้งหมด แต่เขาก็รู้จากการแนะนำของนูบิสว่า ชายที่อยู่เบื้องหน้านี้คือราชาของตระกูลที่ทรงพลังที่ทำให้นูบิสและเจียเต๋อไท่หวาดกลัวได้
ชายผู้นั้นยืนอยู่ตรงนั้นด้วยความสับสน หลังจากนั้น ความกังวลทั้งหมดในดวงตาของเขาก็ถูกแทนที่ด้วยความเยาะเย้ย มองไปทางพวกเขาและยิ้มอย่างเยือกเย็น “เจ้าควรจะเก็บมันไว้ เจ้าคิดว่าข้าหลอกได้ง่ายเหมือนเด็ก 3 ขวบอย่างงั้นหรือ? เจี้ยนเฉิน ข้าจะพูดกับเจ้าครั้งสุดท้าย ส่งเสือนั่นมาเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้น อย่าหาว่าข้าไม่เตือน”
“ข้าไม่สนว่าเจ้าคือใคร แต่ถ้าเจ้าต้องการที่จะให้ข้ามอบพยัคฆ์ปีกเทวะให้เจ้า มันจะไม่มีทางเกิดขึ้น” เจี้ยนเฉินตอบโดยไม่ต้องคิดอะไรเพิ่มเลย หลังจากนั้นเขาหนีบพยัคฆ์ปีกเทวะไว้ระหว่างรักแร้ข้างซ้ายของเขาและชักเอากระบี่สังหารมังกรออกมาจากแหวนมิติของเขามาไว้ในมือขวา
เมื่อมีกระบี่อยู่ในมือ ท่าทางของเจี้ยนเฉินก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเฉิง เขากลายเป็นหนึ่งเดียวกับกระบี่ กลิ่นอายจากร่างกายของเขาเหมือนกับพวยพุ่งขึ้นไปบนสวรรค์ เช่นเดียวกันกับกระบี่นั้น
“ด
