อย่าง ตระกูลไป๋เป็นเรื่องที่ทำให้เขาเสียใจ เขาใช้เวลานานหลายปีในการสร้างตระกูลขึ้นมา แต่แล้วมันกลับถูกทำลายลงในคืนเดียว ไม่มีทางเลยที่เขาจะไม่รู้สึกแย่เกี่ยวกับมัน
ในตอนแรกเขาคิดว่า คงไม่มีใครรอดจากโศกนาฎกรรมครั้งนี้ ดังนั้นเมื่อเขาได้ยินว่ามีคนในตระกูลที่ยังมีชีวิตรอด และยังเป็นถึงเซียนผู้คุมกฎอีกด้วย นี่ทำให้เขาประหลาดใจและรู้สึกกลัดกลุ้มเป็นอย่างมาก
ความคิดที่ติดอยู่ในหัวไป๋ไฮ ทำให้เขาจ้องไปที่เจี้ยนเฉินอย่างอันตราย “บอกมาว่าพ่อแม่ของเจ้าเป็นใคร และชื่อที่พวกเขาใช้เรียกเจ้าด้วย”
“ท่านบรรพชน แม่ของข้ามีนามว่าไป๋หยุนเทียน 30 ปีที่แล้ว ท่านแม่เป็นลูกสาวของผู้ที่รักษาการแทนหัวหน้าตระกูลไป๋ ในเวลานั้น สำหรับข้า มันคงจะช่วยไม่ได้ที่ท่านจะไม่เคยได้ยินชื่อของข้ามาก่อน ตอนที่เกิดโศกนาฏกรรม ข้ายังไม่เกิดเลย” เจี้ยนเฉินตอบกลับไป
“อะไรนะ ! เจ้ายังไม่เกิดเมื่อ 30 ปีก่อนหรือ ? ” ไป๋ไฮจ้องไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความไม่เชื่อ จริง ๆ แล้ว ความไม่เชื่อไม่ใช่สิ่งที่จะอธิบายสีหน้าของเขาตอนนี้ จริง ๆ แล้วนี้เป็นเรื่องที่น่าประหลาดใจที่สุดในชีวิตของเขา
ไม่ใช่ว่าเมื่อ 30 ปีที่แล้ว เขาได้เป็นเซียนผู้คุมกฎแล้ว ถ้าผู้คนในทวีปเทียนหยวนได้ยินเกี่ยวกับเรื่องนี้ ทุกคนคงจะตกตะลึงไปตาม ๆ กัน
“เหอะ ช่างร้ายกาจอะไรอย่างนี้ เขาอายุน้อยกว่าที่ข้า นูบิสผู้ยิ่งใหญ่ จินตการไว้เสียอีก ! ความสามารถของเขาเหนือซะยิ่งกว่าเทพเจ