่ยืนมองไปทางที่เจี้ยนเฉินและไป๋ไฮเดินทางไป
ทั้งสองคนไม่ได้พูดอะไรเลยสักพักใหญ่
“ไฮ้ ทำไมผลลัพธ์ถึงคาดไม่ถึงเช่นนี้ ไป๋ไฮเป็นบรรพชนของเจี้ยนเฉินอย่างนั้นหรือ ? มันน่าแปลกจริง ๆ ” หลังจากที่เงียบไปซักพัก ในที่สุด หวงเทียนป้าก็ถอนหายใจ
“ครั้งแรกที่เราพบเขา เราเป็นศัตรูกับเขา เจี้ยนเฉินยังได้รับบาดเจ็บจากเขาผู้นี้เลยตอนนั้น ข้า นูบิสผู้ยิ่งใหญ่ ไม่เคยนึกมาก่อนเลยว่ามันจะมีความลับอะไรแบบนี้ระหว่างพวกเขา 2 คน พวกมนุษย์นี้มีเรื่องแปลกประหลาดเยอะเสียเหลือเกิน” นูบิสอุทาน
“ดูเหมือนฐานะของเจี้ยนเฉินจะไม่ใช่แค่เป็นนายน้อยสี่ของคฤหาสน์เจียงหยาง ถ้าเขาเป็นลูกหลานของตระกูลไป๋ ข้าไม่เคยได้ยินเรื่องของพวกเขามาก่อนก่อนเลย แต่พวกเขาน่าจะแข็งแกร่งพอตัว” หวงเทียนป้ากล่าว
“ข้า นูบิสผู้ยิ่งใหญ่ ได้ยิน 2 คนนั้นพูดคุยกันว่าตระกูลไป๋ได้ถูกฆาตกรรมหมู่ ลืมมันไปเสียเถอะ พวกเราควรกลับได้แล้ว”
หลังจากนั้นหวงเทียนป้าและนูบิสก็ได้กลับไปยังเมืองทหารรับจ้าง
ทั้งเจี้ยนเฉินและไป๋ไฮมุ่งตรงไปยังคฤหาสน์เจียงหยางด้วยความเร็วมากที่สุดเท่าที่พวกเขาจะสามารถทำได้ บางทีอาจเป็นเพราะเรื่องที่ไป๋ไฮรู้ความจริงเรื่องที่เขายังมีลูกหลานเหลืออยู่ ทำให้เขาตื่นเต้นมาก เขาเคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างเร็วมาก มันเกินกว่าความเร็วที่เจี้ยนเฉินจะทำได้ ถึงแม้เขาจะใช้ทักษะมายาพริบตาในการเร่งความเร็วสูงที่สุดที่เขาทำได้แล้วก็ตาม
“ให้ข้าพาเจ้าไปที่
