ยงหยางก็มี 1 คนแล้ว ! “” นี่เป็นข่าวดี ! คฤหาสน์เจียงหยางของเรามีอัจฉริยะแล้ว อายุแค่เพียง 20 ปีเศษ ๆ เขาก็ได้มาเป็นเซียนผู้คุมกฎแล้ว ! ““จากนี้ไป คฤหาสน์เจียงหยางของเราจะไม่ใช่ตระกูลเล็ก ๆ ในอาณาจักรอีกต่อไป ด้วยการที่มีเซียนผู้คุมกฎ คฤหาสน์เจียงหยางของเราจะโดนจับตามองจากทั่วทั้งทวีป เราจะโด่งดังจนทุกคนรู้จัก ! ““นี่มันเหมือนกับเรือที่แล่นอยู่ในคลื่นสูง คฤหาสน์เจียงหยางของเราเองก็ยกระดับขึ้นด้วยเช่นกัน ฮาฮา ! “ผู้อาวุโสแต่ละคนนั้นเริ่มหัวเราะออกมาด้วยความตื่นเต้น แต่ละคนยากที่จะเก็บอาการดีใจได้และความตื่นเต้นที่พวกนั้นมีนั้นก็มีมากเกินกว่าจะเก็บงำความรู้สึกได้….หนึ่งวันต่อมา เจี้ยนเฉินและนูบิสก็ได้กลับไปที่ที่ซึ่งนูบิสเคยอยู่ หลังจากกลับมาแล้ว หมิงตงและคนอื่น ๆ ก็ได้เข้ามาหาเขา“เกิดอะไรขึ้นทำไมท่านจึงกลับมาเร็วเช่นนี้ ? ท่านเพิ่งไปเมื่อสองวันก่อนและจากระยะทางแล้ว ท่านไม่น่าจะอยู่ที่นั่นนานเท่าใด ” หมิงตงถามเจี้ยนเฉินด้วยความสงสัย” เจี้ยนเฉิน เกิดอะไรแย่ ๆ ขึ้นรึ ? ” โหยวเยว่ถามออกมาด้วยใบหน้าที่ดูไม่สู้ดีนักเจี้ยนเฉินยิ้มออกมาและตอบกลับ ” ไม่จำเป็นที่ต้องคาดเดาไป ข้ายังบอกตอนนี้ไม่ได้แต่ถ้ามันมีเรื่องเลวร้ายรึดี ก็ให้มันเป็นไป ข้ามีบางอย่างที่อยากจะพูดคุยกับผู้อาวุโสหวงและเจียเต๋อไท่ “หลังจากนั้น เจี้ยนเฉินก็ได้เดินไปที่สวนซึ่งที่นั่น หวงเทียนป้าและเจียเต๋อไท่กำลังเล่นหมากรุกกันอย
