ู่ นูบิสเองก็ตามไปด้วย ทั้งสี่คนนั่งลงที่โต๊ะพร้อมกับมีสาวใช้คอยบริการเครื่องดื่มอยู่ข้าง ๆจากความจริงที่ว่านูบิสได้ใช้เวลาส่วนใหญ่ในชีวิตอยู่ที่เทือกเขาครอสโดยไม่ได้ออกไปไหน จึงทำให้ไม่รู้ว่าเขาเป็นบุคคลเช่นใด ของสด ๆ ที่บริการออกมานั้นเขาลิ้มรสมันอย่างมูมมามหลังจากที่สาวใช้สนุกกับการเอาของว่างมาให้กับนูบิส เจี้ยนเฉินก็ได้พูดขึ้นกับพวกนาง “พวกเจ้าออกไปก่อน”“เจ้าค่ะ ! ” สาวใช้ทำความเคารพก่อนจะออกไปจากสวน“น้องเจี้ยนเฉิน เรื่องอะไรกันที่ทำให้เจ้าเรียกตัวเราในวันนี้ ? ” หลังจากที่สาวใช้ออกไปแล้ว หวงเทียนป้าก็พูดขึ้นมาเจี้ยนเฉินยังเงียบอยู่สักพักก่อนจะตอบกลับมา ” ข้าหวังว่าจะหาชายชุดฟ้าที่ชื่อไป๋ไฮ คนที่ซิตูชิงได้เรียกมา พวกท่านพอจะรู้วิธีหาตัวเขาหรือไม่ ? ““ความแข็งแกร่งของชายคนนั้นแข็งแกร่งพอ ๆ กับข้า ข้าไม่คิดว่าความแข็งแกร่งนั้นจะเพียงพอให้จดจำเขา ” เจียเต๋อไท่เตือนขึ้นมา“ธนูสุริยันจันทราของข้าสามารถล็อคพลังของเขาได้ ดังนั้นเขาไม่น่าจะหนีไปได้แต่เขากลับมีวิธีการหลบหนีอันลึกลับที่เขาใช้ลบกลิ่นอายของเขาทิ้ง จนตอนนี้ข้าก็ยังหาเขาไม่ได้” หวงเทียนป้าพูดขึ้นเจี้ยนเฉินมองไปที่นูบิสด้วยความคาดหวังว่าสัตว์อสูรโบราณนี้จะรู้วิธีที่จะหาตัวไป๋ไฮเมื่อรู้สึกว่ามีสายตาจับจ้อง นูบิสก็ยักไหล่ ” ข้าไม่เคยสู้กับมนุษย์มาก่อน อย่าคิดถึงคำแนะนำของข้าเลย ข้าไม่รู้ว่าเขาไปไหน แต่ถ้าเจ้าอยากหาชายคนนั้น ข้าก
