สน์เจียงหยาง
ผู้อาวุโสที่เหลือเองก็มองไปที่ไป๋หยุนเทียนด้วยความคาดหวัง สายตาของแต่ละคนนั้นเปล่งประกายราวกับรอฟังคำตอบ เหตุผลที่ว่าทำไมผู้อาวุโสได้มารวมตัวกันที่นี่นั้นก็เพื่อยืนยันว่าข่าวนี้เป็นจริงหรือไม่
เมื่อเห็นสีหน้าคาดหวังของแต่ละคน ไป๋หยุนเทียนอดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างภูมิใจออกมา “ข้าเพิ่งถามเซียงเอ๋อไปเมื่อตะกี้ เซียงเอ๋อนั้นเป็นเด็กมหัศจรรย์ ไม่ใช่แค่เขาไม่กลัวเซียนผู้คุมกฎ แต่เขายังมีความแข็งแกร่งที่สามารถสู้กับเซียนพวกนั้นได้อีกด้วย”
“นั่นจริงรึ ? นั่น…นั่นมันมหัศจรรย์มาก ! ข้าไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าคฤหาสน์เจียงหยางของเรานั้นจะมีเซียนผู้คุมกฎ สวรรค์ทรงโปรด ! เซียนผู้คุมกฎนี่ยากที่จะมีในทวีปเทียนหยุนและคฤหาสน์เจียงหยางก็มี 1 คนแล้ว ! “
” นี่เป็นข่าวดี ! คฤหาสน์เจียงหยางของเรามีอัจฉริยะแล้ว อายุแค่เพียง 20 ปีเศษ ๆ เขาก็ได้มาเป็นเซียนผู้คุมกฎแล้ว ! “
“จากนี้ไป คฤหาสน์เจียงหยางของเราจะไม่ใช่ตระกูลเล็ก ๆ ในอาณาจักรอีกต่อไป ด้วยการที่มีเซียนผู้คุมกฎ คฤหาสน์เจียงหยางของเราจะโดนจับตามองจากทั่วทั้งทวีป เราจะโด่งดังจนทุกคนรู้จัก ! “
“นี่มันเหมือนกับเรือที่แล่นอยู่ในคลื่นสูง คฤหาสน์เจียงหยางของเราเองก็ยกระดับขึ้นด้วยเช่นกัน ฮาฮา ! “
ผู้อาวุโสแต่ละคนนั้นเริ่มหัวเราะออกมาด้วยความตื่นเต้น แต่ละคนยากที่จะเก็บอาการดีใจได้และความตื่นเต้นที่พวกนั้นมีนั้นก็มีมากเกินกว่าจะเก็บงำความรู้สึกได้
….