ต่อสู้ หน้าตาในรูปภาพคือชายชุดสีฟ้า ไป๋ไฮ และมันสมจริงที่แทบหาความต่างจากรูปภาพและคนจริง ๆ ไม่ได้เลย
เมื่อเอาให้ไป๋หยุนเทียนดู เจี้ยนเฉินก็ถามออกมา ” ท่านแม่ ท่านจำคนผู้นี้ได้หรือไม่ ? “
ไป๋หยุนเทียนส่ายหน้า บุคคลในภาพนี้ไม่คุ้นเลยสำหรับนาง “ข้าไม่คุ้นเลย แม่ของเจ้าไม่เคยพบคนนี้มาก่อน”
“ท่านแม่ ไม่ใช่ว่าท่านบอกว่าท่านเคยเห็นรูปปั้นของบรรพชนมาก่อนรึ ? โปรดดูให้ดี ๆ คน ๆ นี้เหมือนกับบรรพชนของเราหรือไม่ ? ” เจี้ยนเฉินกระตุ้น
กระดาษตกลงจากมือของเจี้ยนเฉิน ในตอนที่เขากำลังก้มหัวคิดอยู่
การกระทำก่อนหน้านี้และตอนนี้นั้นทำให้ไป๋หยุนเทียนเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวได้ นางมองไปที่เขา ” เซียงเอ๋อ บอกแม่ของเจ้ามา คนผู้นี้ที่เจ้าได้พบอาจจะมีโอกาสเป็นบรรพชนของตระกูลไป๋เช่นนั้นรึ ? “
เขาไม่คิดปิดบังอะไร เจี้ยนเฉินพยักหน้า “ท่านแม่ ลูกของท่านได้เจอกับชายที่ชื่อไป๋ไฮ แต่ข้ายังไม่แน่ใจว่าเขาเป็นบรรพชนของตระกูลไป๋จริง ๆ ข้าต้องใช้เวลาสืบหาความจริงซะก่อน”
“เซียงเอ๋อ งั้นเจ้าจะรออะไรอยู่ ? เร็วเข้า ! รีบไปหาทางยืนยันตัวตนของเขาซะ ! ไม่ว่าเจ้าจะใช้วิธีใด เจ้าต้องหาให้ได้ว่าเขาเป็นบรรพชนของเราหรือไม่ อย่าลืมว่าเราทั้งคู่นั้นมีสายเลือดของตระกูลไป๋ไหลเวียนอยู่ ! ตราบใดที่เราสามารถหาบรรพชนของเราได้ นั่นเป็นความหวังที่ไม่อาจปล่อยผ่าน ! ” ไป๋หยุนเทียนอุทานออกมาและเร่งเขา
เจี้ยนเฉินตอบกลับ “เข้าใจแล้วท่านแม่ ลูกช
