เจ้ารับมือกับหวงเทียนป้า, ไป๋ไฮ เจ้าและข้าไปฆ่าเจี้ยนเฉิน ! “
“ดีมาก หวงเทียนป้า ความขับข้องใจระหว่างตระกูลของเราได้มีมากว่าพันปีแล้ว วันนี้เราจะจบมันเองด้วยการตายของเจ้า ตระกูลหวงของเจ้าจะตามเจ้าไป ! ” จินเทียนหัวเราะออกมาก่อนจะชักกระบี่ยาวขึ้นมาในมือ กระบี่นั้นเปล่งแสงสีขาวออกมา จากรูปลักษณ์ของมันแล้ว แสงทุกแสงในโลกดูเหมือนว่าจะหมองเมื่อเทียบกับมัน คลื่นของพลังงานแผ่ออกมาจากกระบี่อย่างกับมันเป็นสัตว์อสูรที่เพิ่งตื่นขึ้นมา แม้แต่บรรยากาศรอบ ๆ เองยังสั่นไหวอย่างกับว่ากำลังกลัวอยู่
“ยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎ ! ” เจียเต๋อไท่ร้องออกมา
“ยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎ ! ” หัวใจของเจี้ยนเฉินแทบหยุดเต้นเมื่อได้ยินเช่นนั้น พร้อมกับที่เขามองไปยังกระบี่ที่อยู่ในมือ จินเทียน ยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎนี้ถือว่าใหญ่กว่ากระบี่วายุโปรยเล่มเก่าของเขา แต่มันยังคงมีตรงกับสิ่งที่เขาตามหาเหมือนกัน เนื่องจากมันเป็นยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎ มันจึงสามารถรองรับพลังบรรพกาลได้โดยไม่แตกหัก
จิตใจของเขายังคงไม่สงบ ในตอนที่เขามองดูกระบี่ เขาไม่สามารถปกปิดความโลภในแววตาเขาได้
“ข้าต้องเอายุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎนั่นมาให้ได้ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม” เจี้ยนเฉินพูดออกมากับตัวเอง มือของเขากำแน่นด้วยความตื่นเต้น การหายุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎที่เหมาะสมกับเขานั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลยสักนิด
หอกยาว 5 ม. นั้นปรากฏขึ้นในมือของจิ้งเฟิง หอกนี้เองก็แผ่พลังงานที่บ่งบอกว่าเป็นยุทธภัณฑ์ผ