งหนึ่งแล้ว ช่างเป็นผลลัพธ์ที่ไม่คาดคิดจริง ๆ ! ” หนึ่งในผู้อาวุโสจากตระกูลเอ้าหยุนหัวเราะออกมาดัง ๆ
“เจี้ยนเฉิน นี่…สมองเจ้าเป็นอะไรรึเปล่า ? ! ข้าได้ทำสิ่งนี้เพื่อที่เจ้าจะได้เก็บอีกครึ่งหนึ่งของมันไว้ แต่เจ้ากลับปฏิเสธความใจดีของพวกเรา เจ้าไม่รู้เลยหรือว่า ถ้าไม่ใช่เพราะข้า เจ้าคงไม่ได้มันแม้แต่นิด ? ” เทียนมู่หลิงพูดขึ้นด้วยท่าทางหงุดหงิด ท่าทีใจเย็นของนางก่อนหน้านี้หายไป นางรู้ว่าถ้าเจี้ยนเฉินทำให้ผู้อาวุโส 2 คนที่อยู่ข้างนางโกรธ เขาต้องมีปัญหาแน่ ๆ
“ฮ่าฮ่า ถ้าเจี้ยนเฉินหวังจะครอบครองโลหะผสมทังสเตนไว้เพียงผู้เดียว แล้วทำไมไม่ฆ่าเขาซะล่ะ ? เมื่อเขาตาย โลหะผสมทังสเตนก็ไม่มีเจ้าของ ตระกูลเทียนมู่ของเจ้าและตระกูลเอ้าหยุนของข้าจะได้แบ่งกันคนละครึ่งโดยไม่ต้องทะเลาะกัน” ซิตูชิงขัดขึ้นมา ตอนนี้แม้ว่าตระกูลโบราณก็เข้ามาเกี่ยวข้องด้วยแล้ว ความแข็งแกร่งของเขาที่จะป้องกันก็แทบจะสู้ไม่ได้ ตอนนี้เขาได้เลิกคิดถึงเรื่องครอบครองโลหะผสมทังสเตนตอนนี้เขาสนใจแค่เรื่องฆ่าเจี้ยนเฉิน การตายของเจี้ยนเฉินนั้นเป็นเป้าหมายที่สำคัญที่สุด
“ข้อเสนอได้เปลี่ยนไปแล้ว” ผู้อาวุโสจากตระกูลเอ้าหยุนพยักหน้าเห็นด้วยกับข้อเสนอของซิตูชิง
รอยยิ้มอันชั่วร้ายแสดงขึ้นบนใบหน้าของซิตูชิง “ไม่จำเป็นต้องให้ตระกูลโบราณที่น่านับถือนั้นฆ่าเจี้ยนเฉิน แต่ให้ข้าผู้นี้ทำหน้าที่นั้นเอง เกอซิ่ว เจ้ารับมือกับสัตว์อสูร, จินเทียน จิ้งเฟิง