บทที่156 ชู้รักของฮูหยินเมิ่ง?
ยามนี้ราตรีล่วงลับดึกมากแล้ว
เมิ่งซีโจวนอนไม่หลับอีกตามเคย จึงได้ไปเสาะหาบันไดแข็งแรงมาตัวหนึ่ง แล้วปีนป่ายขึ้นไปบนหลังคา วันนี้เมื่อตอนกลางวันท้องฟ้าอากาศแจ่มใสระก ตกดึกหมู่ดวงดาราจึงพร่างพราวเต็มฟากฟ้าไปหมด
เพื่อตระเตรียมที่ทางไว้ให้บรรดาสาวใช้ของนางที่กำลังจะกลับเข้ามา เมิ่งซีโจวจึงได้จัดการส่งพวกบ่าวไพร่ที่ฮูหยินเมิ่งจัดหามาให้ทั้งหมด ออกจากเรือนไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
เวลานี้ภายในเรือนจึงเหลือเพียงแค่นางคนเดียวเท่านั้น บรรยากาศยามนี้จึงช่างเงียบสงบยิ่งนัก
วันนี้คือวันขึ้นหนึ่งค่ำเดือนอ้าย เทศกาลปีใหม่ของราชวงศ์นี้ เหล่าขุนนางจะได้หยุดเพียงสามวัน ฉะนั้น พรุ่งนี้นางก็ต้องเข้าราชสำนักไปรับตำแหน่งขุนนางแล้ว แม้จะเป็นเพียงตำแหน่งที่แขวนชื่อไว้เท่านั้น แต่ก็มีคนส่งชุดขุนนางมาให้นางตั้งแต่เช้าตรู่แล้ว
ไอเย็นเยียบที่ปะปนมากับสายลมเอื่อยยามราตรีได้พัดผ่านใบหน้าของนาง ภายในใจของเมิ่งซีโจวเต็มไปด้วยความฉงนสงสัย
เรื่องนี้…ปรากฏว่าสำเร็จขึ้นมาจริงๆแล้วรึ?
ในราชสำนัก มีคนแก่คร่ำครึยึดถือขนบเก่าอยู่เป็นส่วนใหญ่ สำหรับพวกเขาแล้ว การที่สตรีเข้ารับราชการนับเป็นเรื่องน่าตื่นตระหนกจนแทบรับไม่ได้ ยิ่งไปกว่านั้น คนเหล่านี้ยังล้วนกุมอำนาจแท้จริงไว้ในมื
