บทที่155 ปีใหม่ บรรยากาศใหม่ๆ บุรุษใหม่ๆ! (2)
ครั้งนี้กวนจื่ออี้หาได้มีท่าทีเหลาะแหละไม่เอาไหนเหมือนเคยไม่ ดวงตาดอกท้อคู่นั้นฉายแววจริงจังขึ้นหลายส่วน เขาลดเสียงลงขณะเอ่ยขึ้นว่า
“ข้าได้ยินมาว่าเจ้าโง่จ้าวหังนั่นยังตามตอแยเจ้าอยู่ใช่หรือไม่? เขามิใช่คู่ครองที่ดีเลย! เจ้าหมอนั่นสมองเละเป็นโจ๊กไปหมดแล้ว หากเจ้าไม่อยากแต่งกับองค์รัชทายาทจริงๆล่ะก็…”
เขาชะงักงันไปครู่หนึ่ง แววตาร้อนแรงจับจ้องมองเมิ่งซีโจวแน่นิ่ง
“ก็ลองพิจารณาข้าผู้นี้ดูก็ได้!”
เมิ่งซีโจว “…”
นางสูดลมหายใจเข้าลึก แล้วสายตาคมกริบทั้งคู่ก็จ้องมองกวนจื่ออี้ตรงๆ พร้อมเอ่ยถามขึ้นโดยมิให้เขาได้ทันตั้งตัว
“คุณชายกวนความจำดีถึงเพียงนี้ คิดว่าคงจะยังจำได้กระมังว่าเมื่อเช้าข้าพูดอะไรกับท่านไว้?”
กวนจื่ออี้ถูกคำถามนี้จี้เข้ากะทันหันจนถึงกับต้องชะงักงัน มิเข้าใจต้นสายปลายเหตุ ทว่าก็ยังพยายามนึกทบทวนความทรงจำ ก่อนจะเอ่ยตอบอย่างไม่สู้มั่นใจนัก
“อืม… เจ้าบอกว่า… ปีใหม่ย่อมต้องมีบรรยากาศใหม่ๆ ออกมาเดินเล่นผ่อนคลายอารมณ์… ดูเหมือนจะประมาณนี้กระมัง?”
เขายกมือเกาศีรษะ แววตาเปิดเผยตรงไปตรงมาคู่นั้นแฝงความฉงนงุนงงเล็กน้อย ดูไม่คล้ายกำลังหยั่งเชิงแต่อย่างใด
เมิ่งซีโจวเข้าใจแจ่มแจ้งอยู่ในใจ
ดูท่าเจ้าหมอนี่จะเข้าใจว่าเมิ่งห
