้แนะนำ
กลับกลายเป็นท่าทีสงบและง่ายของเขา เจี้ยนเฉินเดินไปที่ที่นั่งด้านอื่น ๆ ของชายคนนั้นและนั่งลง ตรงไปเจี้ยนเฉินสามารถมองเห็นใบหน้าของชายคนนั้นได้ ใบหน้าดูธรรมดามาก ๆ เต็มไปด้วยริ้วรอยเนื่องจากอายุ ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือตราประทับสีฟ้าเพียงหนึ่งนั่งอยู่ตรงกลางหน้าผาก แต่มันยากที่จะทำให้ภาพมีความชัดเจน เนื่องจากมันเต็มไปด้วยริ้วรอย
ชายคนนั้นหันมองเจี้ยนเฉิน น้องชายตัวน้อย ข้าควรจะเรียกเจ้าว่าเป็นผู้พิทักษ์จักรพรรดิของอาณาจักรฉินหวง หรือนายน้อยสี่แห่งตระกูลเจียงหยาง ? หรือบางที – อาจเป็นเจี้ยนเฉิน ! ?
ผู้อาวุโสโปรดเรียกข้าว่า เจี้ยนเฉิน เขายิ้ม
ชายชราพยักหน้าเพียงเล็กน้อย ข้าจะทำเช่นนั้น เจี้ยนเฉิน ข้าไม่ใช่คนที่ชอบอ้อมค้อม ดังนั้น ข้าจะเข้าสู่ประเด็นนี้
เขาหยุดพักช่วงสั้น ๆ เพื่อรับลมหายใจ เจี้ยนเฉิน ข้ามาที่นี่เพราะหวงหลวน ดังนั้นเรื่องที่เราจะกล่าวถึงจะเกี่ยวข้องกับหวงหลวนด้วย
เจี้ยนเฉินรู้สึกว่าหัวใจเขาจมดิ่งลง นี่เป็นเรื่องการแต่งงานระหว่างตระกูลหวงกู่กับครอบครัวหวง ?
สั่นศีรษะของเขา ชายชราตอบว่า เรื่องนี้ได้รับการตัดสินและจัดการแล้ว ข้าจะไม่ยุ่งกับเรื่องนี้ แต่ข้ามาที่นี่ในวันนี้เพื่อพูดคุยเกี่ยวกับอนาคตของนาง
ท่านผู้อาวุโส ท่านหมายความว่าอย่างไรกัน ? เจี้ยนเฉินถามด้วยความประหลาดใจกับสิ่งที่ชายชรากล่าวออกมา
ด้วยความคิด ชายชราครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง พยายามที่จะหาวิธีที่ดีท
