รกในชีวิต ไป๋เหลียนรู้สึกว่า ในที่สุดก็มีครอบครัวที่อบอุ่นห่วงใยและรักนาง ครอบครัวที่สามารถปกป้องนางได้ ครอบครัวที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงกับครอบครัวหยุน น้ำตาเริ่มไหลรินจากดวงตาของนาง เพราะครอบครัวใหม่ของนางไป๋เต๋าหันกลับไปมองหลุมศพของไป๋หยุนไห่อีกครั้ง ใครเป็นฆาตกรที่สังหารหยุนไห่ ! ?เขาถูกขังอยู่ภายในบ้าน ข้าไม่อยากให้มันตายง่าย ๆ ดังนั้น เราทิ้งมันไว้ที่นั่นสักพัก เจี้ยนเฉินตอบ ไป๋เหลียนได้มอบยาแก้พิษ ทำให้เขาหลุดพ้นจากอันตรายถึงตายของมันเจี้ยนเฉินลังเลเมื่อเห็นไป๋เต๋ามีดวงตาที่ลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิง ท่านลุง อย่าปล่อยให้มันตายอย่างง่ายดายข้ารู้ ! ไป๋เต๋าไม่แม้แต่จะหันกลับไปตอบ เขารีบเดินให้พ้นจากสายตาของเจี้ยนเฉินไม่นานหลังจากที่เขาหายตัวไป เสียงร้องไห้คร่ำครวญเป็นทุกข์ได้ยินมาจากภายในตระกูลเจียงหยาง มันเป็นเสียงที่เจ็บปวดโอดครวญ ทุกคนที่ได้ยินมันก็จะบอกได้ว่าเป็นคนที่ถูกทรมานในชั่วพริบตา ครึ่งเดือนผ่านไปและงานศพที่ถูกจัดขึ้นภายในตระกูลเจียงหยางก็ค่อย ๆ ถูกลืมเลือนหายไป แม้กระทั่งไป๋เหลียนและไป๋หยุนเทียนที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดก็เริ่มลดน้อยลง แต่ถึงแม้จะเป็นอย่างนั้น มันก็แทบจะไม่เห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของพวกนางไป๋เต๋ายังคงอยู่ภายในคฤหาสน์เจียงหยางอีกครึ่งเดือน ในช่วงเวลานี้ ความเกลียดชังที่เขารู้สึกกับคนที่ฆ่าไป๋หยุนไห่ได้ฝังลึกถึงภายในกระดูกของเขา และทุก ๆ วัน เขาจะใช้วิธีที่โหดร้
