ายที่สุดเท่าที่เขารู้จักเพื่อทรมานหัวหน้าครอบครัวหยุน มันจะเป็นนรกของความเจ็บปวด หลังจากผ่านวิธีการทั้งหมดที่เขารู้ในร่างกายของมนุษย์ ไป๋เต๋าก็ให้เขาตกตายอย่างช้า ๆ ด้วยความทรมาน เมื่อเขาตายแล้วก็โยนศพของเขาให้สัตว์ป่ากัดกิน สิ่งที่มนุษย์ต้องทนทุกข์ทรมานในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่จนกระทั่งตาย อาจอธิบายได้ว่าเป็นประสบการณ์ที่เลวร้ายที่สุดที่จะรู้สึกได้ในทวีปนี้ หลังจากการเสียชีวิตของหัวหน้าครอบครัวหยุน ความพยาบาทสำหรับไป๋หยุนไห่ในที่สุดก็ถึงจุดจบ ไป๋เต๋าไม่ได้อยู่ต่ออีกนานนักหลังจากนั้นและเขากลับไปที่พระราชวังในวันถัดไปหลังจากที่ไป๋เต๋าจากไป เจี้ยนเฉินและคนอื่น ๆ ชุมนุมกันพร้อมกับพ่อแม่และคนอื่น ๆ จากตระกูล พวกเขาเตรียมจะจากไปเพื่อพัฒนากลุ่มทหารรับจ้างอัคนีญาติผู้พี่ โปรดให้ข้าไปกับท่าน ทันใดนั้น ไป๋เหลียนขอไปกับเจี้ยนเฉิน ด้วยใบหน้าที่จริงจังของนาง
มันไม่ได้ใช้เวลานาน สำหรับรถม้าที่มาหยุดอยู่ตรงหน้าโรงเตี้ยม คนหนึ่งสามารถบอกได้ว่า รถม้าที่มาใหม่นั้น มันงดงามอย่างยิ่ง ขณะที่มันเต็มไปด้วยดอกไม้ เหมือนกับว่า รถม้านี้ใช้ตกแต่งในเทศกาลบางอย่าง
เจี้ยนเฉินได้แบกโลงศพของไป๋หยุนไห่ออกจากโรงเตี้ยม ก่อนที่เขาจะค่อย ๆ ขึ้นเข้าไปในรถม้า
รถม้าที่เช่านั้นเป็นเป็นเช่นเดียวกับรถม้าที่มีสัตว์อสูรระดับ 1 แต่ทว่าสัตว์นั้นได้ถูกแทนที่ด้วยสัตว์อสูรระดับ 4 ซึ่งมันเป็นความแปลกใหม่สำหรับเมืองเฟิงหยาง พวกเขาไม่เ