หยุนเทียนและไป๋เหลียน พวกเขาต่างเห็นด้วยกับคำแนะนำของเจี้ยนเฉิน ภายใต้การกระทำของเจี้ยนเฉิน เขานำโลงศพออกจากพื้นที่
แบกโลงศพ เจี้ยนเฉินเดินทางเข้าไปในเมืองเฟิงหนางภายใต้สายตานับไม่ถ้วนของผู้เห็นเหตุการณ์ พวกเขาจ้องมองด้วยความฉงนฉงาย
เจ้าคิดว่าผู้ชายมีการเจ็บป่วยหรือเป็นอะไร ? ดูจากความสกปรก ข้าพนันได้เลยว่า เขาเพิ่งขุดมันขึ้นมาจากพื้นดิน เขาจะเข้าเมืองด้วยเหรอ ? เขาไม่รู้หรือว่ามันเป็นสิ่งต้องห้ามที่จะทำแบบนั้น
เขาไม่ได้รู้กฎอย่างแน่นอน รอดูว่ายามจะหยุดเขา
ทหารและทหารรับจ้างต่างนับไม่ถ้วนพากันหัวเราะเยาะเจี้ยนเฉิน
กับโลงศพบนบ่า เจี้ยนเฉินเดินอย่างรวดเร็วเพื่อเข้าไปในเมือง
ทหารนายหนึ่งรีบเข้ามาหยุดเจี้ยนเฉินเมื่อเห็นว่าเจี้ยนเฉินก็แบกโลง ทหารคาดเดาเอาว่าเขาเป็นคนเร่ร่อนที่ไม่อาจมีเงินและตัดสินใจว่าไม่ต้องสุภาพกับเขา ด้วยเสียงดังและมีอำนาจ เขาบอกว่า หยุดเดี๋ยวนี้นะ ! เมืองเฟิงหยางของเราไม่อนุญาตให้นำโลงศพเข้าเมือง ถ้าเจ้าต้องการที่จะเข้าเมือง . . . . . . .
ไปให้พ้น ! ก่อนที่เขาจะพูดจบ เจี้ยนเฉินพูดเสียงดังก่อนเตะทหาร ส่งให้ทหารบิน
“มีการก่อเหตุร้าย จับกุมตัวเขา
ราวกับว่ามีคนได้ไปแหย่รังแตน บรรดาทหารบินมาพร้อมกับอาวุธของพวกเขา ที่ด้านบนของกำแพงเมือง ทหารทั้งหลายได้จัดเตรียมหน้าไม้ไว้เพื่อจัดการเจี้ยนเฉิน
อารมณ์เจี้ยนเฉินในตอนนี้ไม่ปกติ โดยเหตุการณ์ในปัจจุบันและเสียงที่น่ารำคาญของทหารท
