ยวกับอดีตของนาง หยุนเหลียนแทบไม่อาจเชื่อว่าแม่ของนางที่เสียชีวิตไปเป็นลูกหลานสายตรงของตระกูลใหญ่ทั้งสามก็ยังคงอยู่ในห้องนานกว่า 1 ชั่วยาม ให้เวลาการระงับความเศร้าโศกใด ๆ เซียงเอ๋อ ปฏิบัติต่อนางเหมือนน้องสาวของเจ้า ด้วยพลังของเจ้า เจ้าต้องปกป้องนางให้ดี อย่าปล่อยให้ลูกพี่ลูกน้องของเจ้าประสบปัญหาใด ๆ อีก ไป๋หยุนเทียนขอร้องเจี้ยนเฉินเจี้ยนเฉินแล้วก็พยักหน้าลงอย่างรุนแรง “แน่นอนข้าจะปกป้องหยุนเหลียน ข้าจะไม่ปล่อยให้นางรู้สึกเศร้าโศกอีกต่อไปจิตใจหยุนเหลียนดิ่งลึกลงไป เมื่อนางได้ยินคำของเจี้ยนเฉิน นางรู้สึกว่า นางกำลังตกอยู่ในห้วงความฝันที่ลึกลงไป แม้จะเป็นความฝัน ภายในระยะเวลา 2 ชั่วยาม ราวกับว่านางได้รับการถ่ายโอนข้อมูลขนาดยักษ์ที่มันเป็นการยากนักที่จะเชื่อผู้พิทักษ์ราชอาณาจักรเกอซุน เจียงหยางเซียงเทียนเป็นคนที่นางยกย่องมากที่สุด อย่างไรก็ตาม เขาเป็นเพียงคนที่ได้แค่จ้องมอง ไม่อาจที่จะสัมผัส ตอนนี้เขาก็เป็นลูกพี่ลูกน้องของนางและเขาจะปกป้องนางจากอันตรายใด ๆ หรือความเศร้าโศก หยุนเหลียนรู้สึกว่านางกำลังอยู่ในโลกแห่งความฝันดึงเบา ๆ ที่มือหยุนเหลียน ไป๋หยุนเทียนกล่าวว่า เหลียนเอ๋อ พ่อของเจ้าปฏิบัติต่อแม่ของเจ้าเช่นนั้น เจ้าจงละทิ้งแซ่หยุนและหวนกลับไปใช้แซ่ไป๋ เจ้าเป็นสมาชิกของตระกูลไป๋ นับตั้งแต่วันนี้ เจ้าควรใช้แซ่ไป๋ เรียกตนว่าไป๋เหลียน เจ้านั้นจะเป็นหนึ่งในสมาชิกตระกูลเจียงหยางของข้าหลังจ
