ากลังเลใจอยู่นาน ในที่สุดหยุนเหลียนก็พยักหน้าของนางก่อนตอบกลับวิงวอน ท่านป้า ข้าเข้าใจ แต่สมาชิกคนอื่น ๆ ของตระกูลเจียงหยาง จะเห็นข้าเป็นคนนอกหรือไม่ ? มันมีความกังวลบนใบหน้าของนางรอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของไป๋หยุนเทียน ดี ดี ตอนนี้ เจ้าใช้ชื่อไป๋เหลียน เหลียนเอ๋อ เจ้าก็ไม่ต้องเป็นกังวลอะไร ด้วยลูกพี่ลูกน้องของเจ้า ไม่มีใครกล้ารังแกเจ้า เจ้าไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับสมาชิกอื่น ๆ จากตระกูลเจียงหยาง จากด้านนอกนั้น ไม่ว่าจะเป็นผู้ใด ย่อมเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาคนผู้หนึ่งซึ่งเป็นญาติของเจ้า ไม่มีแม้แต่คนเดียวที่กล้าปฏิเสธคำพูดของเขา แม้แต่กษัตริย์ของอาณาจักรเกอซุน ก็ไม่มีข้อยกเว้นอีกครั้งที่ไป๋เหลียนรู้สึกตกตะลึงในคำพูดของไป๋หยุนเทียน ก่อนที่จะหันมาหาเจี้ยนเฉิน นางรู้ว่าเจี้ยนเฉินนั้นมีสถานะสูงส่งในอาณาจักรเกอซุน แต่นางไม่ได้คิดว่าสถานะของเขาก็เป็นเช่นนั้นภายในตระกูลตัวเอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าเขาครอบครองตำแหน่งเทียบเท่าหัวหน้าตระกูลดึงไป๋เหลียนออกมา ไป๋หยุนเทียนกล่าวว่า เหลียนเอ๋อ มันดึกแล้วนะ ทำไมเราไม่ไปทานอาหาร ข้าจะแนะนำเจ้ากับสามีของข้าและเจียงไป่ มาเถิด ป้าจะพาเจ้าจะไปยังพระราชวังเพื่อพบกับลุงของเจ้า ลุงของเจ้า เป็นหัวหน้าผู้บัญชาการของพระราชวัง เว้นแต่มีบางสิ่งบางอย่างที่สำคัญ เขาจะไม่ได้มาเยี่ยมได้ยินว่าลุงของนางเป็นหัวหน้าผู้บัญชาการของอาณาจักรเกอซุน ไป๋เหลียน ที่ว่าในไม่ก
