งหยาง ก่อนจะนำพาไป๋หยุนเทียนกับไป๋เหลียนในอากาศ พวกเขามุ่งหน้าไปจากคฤหาสน์ ไปยังอาณาจักรวายุครามไป๋หยุนเทียนเต็มไปด้วยความเกลียดชังอย่างลึกซึ้งต่อผู้ที่ฆ่าน้องสาวของนาง โดยไม่ฟังใคร นางต้องการให้เจี้ยนเฉินพานางสู่อาณาจักรวายุคราม นางมาเพื่อแก้แค้น เจี้ยนเฉินได้แต่มองอย่างช่วยไม่ได้ จากด้านข้าง ก่อนที่จะตกลงที่จะพานางไปสู่อาณาจักรวายุครามหลังจากหลายชั่วยามในการบิน เจี้ยนเฉินกลับไปที่โรงเตี้ยมเดียวกันในเมืองเฟิงหยาง ยามนั้นเอง หมิงตง โหยวเยว่ เถี่ยต้า และตู่กูเฟิง ทั้งหมดก้าวออกมาจากโรงเตี้ยมเมื่อพวกเขาเห็นว่าเจี้ยนเฉินได้กลับอย่างรวดเร็ว พวกเขาตื่นเต้นที่ได้เห็นเขา เมื่อสายตาของพวกเขาหยุดลงที่ไป๋หยุนเทียน พวกเขาก็มองที่นางด้วยความงุนงงเอ่อ ท่านแม่คะ ท่านมาทำอะไรที่นี่ ? โหยวเยว่ถามไป๋หยุนเทียนซึ่งอยู่ในชุดคลุมสีขาวแต่สง่างามด้วยความประหลาดใจไป๋หยุนเทียนยิ้มและพูดคุยทักทายกับโหยวเยว่อยู่หลายคำก่อนที่จะหันหลังกลับไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความใจร้อน นางกล่าวว่า เซี่ยงเอ๋อ ใครที่เป็นฆาตกรที่ฆ่าน้องสาวข้า ?หลังจากนั้น เจี้ยนเฉินก็นำทางไปยังร่างของหัวหน้าครอบครัวหยุนในไม่ช้า ร่างซูบซีดและใบหน้าซีดของหัวหน้าครอบครัวหยุนที่ถูกนำออกมาโดยตู่กูเฟิง เมื่อนางเห็นบุคคลที่ฆ่าน้องสาวนาง ไป๋หยุนเทียนไม่สามารถรักษาความสงบของนาง ดังนั้นนางเริ่มเตะชายคนนั้นด้วยความโกรธทันทีเจ้าคนไม่มีศีลธรรม น้องหยุนไห่คือสม
