ยนเต็มไปด้วยความเศร้าโศก แต่ด้วยความจริงที่ว่าลูกสาวของนางยังคงมีชีวิตอยู่นั้นเองที่ได้ปลอบใจนาง การได้ดูแลหยุนเหลียนก็เหมือนกับว่านางได้ดูแลบุตรของนางเอง แม้หยุนเหลียนจะไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไขของนาง นางก็เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของไป๋หยุนไห่ ไป๋หยุนเทียนจะปฏิบัติต่อนางด้วยความรักและความห่วงใย
หลังจากนั้นไป๋หยุนเทียนเริ่มที่จะอธิบายประวัติของครอบครัวไป๋ให้กับหยุนเหลียน เพื่อที่นางจะเข้าใจทำไมแม่ของนางไม่ได้บอกอะไรของนางเกี่ยวกับอดีตของนาง หยุนเหลียนแทบไม่อาจเชื่อว่าแม่ของนางที่เสียชีวิตไปเป็นลูกหลานสายตรงของตระกูลใหญ่
ทั้งสามก็ยังคงอยู่ในห้องนานกว่า 1 ชั่วยาม ให้เวลาการระงับความเศร้าโศกใด ๆ เซียงเอ๋อ ปฏิบัติต่อนางเหมือนน้องสาวของเจ้า ด้วยพลังของเจ้า เจ้าต้องปกป้องนางให้ดี อย่าปล่อยให้ลูกพี่ลูกน้องของเจ้าประสบปัญหาใด ๆ อีก ไป๋หยุนเทียนขอร้องเจี้ยนเฉิน
เจี้ยนเฉินแล้วก็พยักหน้าลงอย่างรุนแรง “แน่นอนข้าจะปกป้องหยุนเหลียน ข้าจะไม่ปล่อยให้นางรู้สึกเศร้าโศกอีกต่อไป
จิตใจหยุนเหลียนดิ่งลึกลงไป เมื่อนางได้ยินคำของเจี้ยนเฉิน นางรู้สึกว่า นางกำลังตกอยู่ในห้วงความฝันที่ลึกลงไป แม้จะเป็นความฝัน ภายในระยะเวลา 2 ชั่วยาม ราวกับว่านางได้รับการถ่ายโอนข้อมูลขนาดยักษ์ที่มันเป็นการยากนักที่จะเชื่อ
ผู้พิทักษ์ราชอาณาจักรเกอซุน เจียงหยางเซียงเทียนเป็นคนที่นางยกย่องมากที่สุด อย่างไรก็ตาม เขาเป็นเพียงคนที่ได้แค่
